تبلیغات
علمی - مطالب هفته اول مرداد 1394
سه شنبه 6 مرداد 1394  11:57 بعد از ظهر

فیبر نوری

فیبر نوری یکی از محیط های انتقال داده با سرعت بالا است . از فیبر نوری در موارد متفاوتی نظیر: شبکه های تلفن شهری و بین شهری ، شبکه های کامپیوتری و اینترنت استفاده می گردد. فیبرنوری رشته ای  از تارهای شیشه ای بوده که هر یک از تارها دارای ضخامتی معادل  تار موی انسان را داشته و از آنان برای انتقال اطلاعات در مسافت های طولانی استفاده می شود.

مبانی فیبر نوری 
فیبر نوری ، رشته ای   از تارهای بسیار نازک شیشه ای بوده که قطر هر یک از تارها نظیر قطر یک تار موی انسان است . تارهای فوق در کلاف هائی سازماندهی و کابل های نوری را بوجود می آورند. از فیبر نوری بمنظور ارسال سیگنال های نوری در مسافت های طولانی استفاده می شود. 

یک فیبر نوری از سه بخش متفاوت تشکیل شده است :

  • هسته (Core) . هسته نازک شیشه ای در مرکز فیبر که سیگنا ل های نوری در آن حرکت می نمایند.

  • روکش (Cladding) . بخش خارجی فیبر بوده که دورتادور هسته را احاطه کرده و باعث برگشت نورمنعکس شده به هسته می گردد.

  • بافر رویه (Buffer Coating) . روکش پلاستیکی که باعث حفاظت فیبر در مقابل رطوبت و سایر موارد آسیب پذیر ، است .

صدها و هزاران نمونه از رشته های نوری فوق در دسته هائی سازماندهی شده و کابل های نوری را بوجود می آورند. هر یک از کلاف های فیبر نوری توسط یک روکش هائی با نام Jacket محافظت می گردند.

فیبر های نوری در دو گروه عمده ارائه می گردند:

  • فیبرهای تک حالته (Single-Mode) . بمنظور ارسال یک سیگنال در هر فیبر استفاده می شود( نظیر : تلفن )

  • فیبرهای چندحالته (Multi-Mode) . بمنظور ارسال چندین سیگنال در یک فیبر استفاده می شود( نظیر : شبکه های کامپیوتری)

فیبرهای تک حالته دارای یک هسته کوچک ( تقریبا" 9 میکرون قطر ) بوده و قادر به ارسال  نور لیزری مادون قرمز ( طول موج از 1300 تا 1550 نانومتر) می باشند. فیبرهای چند حالته دارای هسته بزرگتر ( تقریبا" 5 / 62 میکرون قطر ) و قادر به ارسال نورمادون قرمز از طریق LED می باشند.

ارسال نور در فیبر نوری 
فرض کنید ، قصد داشته باشیم با استفاده از  یک چراغ قوه  یک راهروی بزرگ و مستقیم  را روشن نمائیم . همزمان با روشن نمودن چراغ قوه ، نور مربوطه در طول مسیر مسفقیم راهرو تابانده شده و آن را روشن خواهد کرد. با توجه به عدم وجود خم و یا پیچ در راهرو در رابطه با تابش نور چراغ قوه مشکلی وجود نداشته  و چراغ قوه می تواند ( با توجه به نوع آن ) محدوده مورد نظر را روشن کرد. در صورتیکه راهروی فوق دارای خم و یا پیچ باشد ، با چه مشکلی برخورد خواهیم کرد؟ در این حالت می توان از یک آیینه در محل پیچ راهرو استفاده تا باعث انعکاس نور از زاویه مربوطه گردد.در صورتیکه راهروی فوق دارای پیچ های زیادی باشد ، چه کار بایست کرد؟ در چنین حالتی در تمام طول مسیر دیوار راهروی مورد نظر ، می بایست از آیینه استفاده کرد. بدین ترتیب نور تابانده شده توسط چراغ قوه (با یک زاویه خاص)  از نقطه ای به نقطه ای دیگر حرکت کرده ( جهش کرده و طول مسیر راهرو را طی خواهد کرد). عملیات فوق مشابه آنچیزی است که در فیبر نوری انجام می گیرد.
نور، در کابل فیبر نوری از طریق  هسته (نظیر  راهروی مثال ارائه شده )  و توسط جهش های پیوسته با توجه به سطح آبکاری شده ( Cladding) ( مشابه دیوارهای شیشه ای مثال ارائه شده )  حرکت می کند.( مجموع انعکاس  داخلی ) . با توجه به اینکه سطح آبکاری شده ، قادر به جذب نور موجود در هسته نمی باشد ، نور قادر به حرکت در مسافت های طولانی می باشد. برخی از سیگنا ل های نوری بدلیل عدم خلوص شیشه موجود ، ممکن است  دچار نوعی تضعیف در طول هسته گردند. میزان تضعیف سیگنال نوری به درجه خلوص شیشه و طول موج نور انتقالی دارد. ( مثلا" موج با طول 850 نانومتر بین 60 تا 75 درصد در هر کیلومتر ، موج با طول 1300 نانومتر بین 50 تا 60 درصد در هر کیلومتر ، موج با طول 1550 نانومتر بیش از 50 درصد در هر کیلومتر)

سیستم رله فیبر نوری 
بمنظور آگاهی از نحوه استفاده فیبر نوری در سیستم های مخابراتی ، مثالی را دنبال خواهیم کرد که مربوط به یک فیلم سینمائی  و یا مستند در رابطه با جنگ جهانی دوم است . در فیلم فوق دو ناوگان دریائی که بر روی سطح دریا در حال حرکت می باشند ، نیاز به برقراری ارتباط با یکدیگر در یک وضعیت کاملا" بحرانی و توفانی را دارند. یکی از ناوها قصد  ارسال پیام  برای ناو دیگر را دارد.کاپیتان ناو فوق پیامی برای یک ملوان که بر روی عرشه کشتی مستقر است ، ارسال می دارد. ملوان فوق پیام دریافتی را به مجموعه ای از کدهای مورس ( نقطه و فاصله ) ترجمه می نماید. در ادامه ملوان مورد نظر با استفاده از یک نورافکن اقدام به ارسال پیام برای ناو دیگر می نماید. یک ملوان بر روی عرشه کشتی دوم ، کدهای مورس ارسالی را مشاهده می نماید. در ادامه ملوان فوق کدهای فوق را به یک زبان خاص ( مثلا" انگلیسی ) تبدیل و آنها را برای کاپیتان ناو ارسال می دارد.  فرض کنید فاصله دو ناو فوق از یکدیگر بسار زیاد ( هزاران مایل ) بوده و بمنظور برقرای ارتباط بین آنها از یک سیتستم مخابراتی مبتنی بر فیبر نوری استفاده گردد.

سیتستم رله فیبر نوری از عناصر زیر تشکیل شده است :

  • فرستنده . مسئول تولید و رمزنگاری سیگنال های نوری است .

  • فیبر نوری مدیریت سیکنال های نوری در یک مسافت را برعهده می گیرد.

  • بازیاب نوری . بمنظور تقویت سیگنا ل های نوری در مسافت های طولانی استفاده می گردد.

  • دریافت کننده نوری . سیگنا ل های نوری را دریافت و رمزگشائی می نماید.

در ادامه به بررسی هر یک از عناصر فوق خواهیم پرداخت .

فرستنده 
وظیفه فرستنده،  مشابه نقش ملوان بر روی عرشه کشتی ناو فرستنده پیام است .  فرستنده سیگنال های نوری را دریافت و دستگاه نوری را بمنظور روشن و خاموش شدن در یک دنباله مناسب ( حرکت منسجم ) هدایت می نماید. فرستنده ، از لحاظ  فیزیکی در مجاورت فیبر نوری قرار داشته و ممکن است دارای یک لنز بمنظور تمرکز نور در فیبر  باشد. لیزرها دارای توان بمراتب بیشتری نسبت به LED می باشند. قیمت آنها نیز در مقایسه با LED بمراتب بیشتر است . متداولترین طول موج سیگنا ل های نوری ، 850 نانومتر ، 1300 نانومتر و 1550 نانومتر است .

بازیاب ( تقویت کننده ) نوری 
همانگونه که قبلا" اشاره گردید ، برخی از سیگنال ها در مواردیکه مسافت ارسال اطلاعات  طولانی بوده ( بیش از یک کیلومتر ) و یا از مواد خالص برای تهیه فیبر نوری ( شیشه ) استفاده نشده باشد ، تضعیف و از بین خواهند رفت . در چنین مواردی و بمنظور تقویت ( بالا بردن ) سیگنا ل های نوری تضعیف شده از یک یا چندین " تقویت کننده نوری " استفاده می گردد.  تقویت کننده نوری از فیبرهای نوری متععدد بهمراه یک روکش خاص (doping) تشکیل می گردند. بخش دوپینگ با استفاده از یک لیزر پمپ می گردد . زمانیکه سیگنال تضعیف شده به روکش دوپینگی می رسد ، انرژی ماحصل از لیزر باعث می گردد که مولکول های دوپینگ شده،  به لیزر تبدیل می گردند. مولکول های دوپینگ شده در ادامه باعث انعکاس یک سیگنال نوری جدید و قویتر با همان خصایص سیگنال ورودی تضعیف شده ، خواهند بود.( تقویت کننده لیزری)

دریافت کننده نوری 
وظیفه دریافت کننده ، مشابه نقش ملوان بر روی عرشه کشتی ناو دریافت کننده پیام است. دستگاه فوق سیگنال های دیجیتالی نوری را اخذ و پس از رمزگشائی ، سیگنا ل های الکتریکی را برای سایر استفاده کنندگان ( کامپیوتر ، تلفن و ... ) ارسال می نماید. دریافت کننده بمنظور تشخیص نور از یک "فتوسل" و یا "فتودیود" استفاده می کند.

مزایای  فیبر نوری 
فیبر نوری در مقایسه با سیم های  های مسی دارای مزایای زیر است :

  • ارزانتر. هزینه چندین کیلومتر کابل نوری نسبت به سیم های  مسی کمتر است .

  • نازک تر. قطر فیبرهای نوری بمراتب کمتر از سیم های  مسی است .

  • ظرفیت بالا . پهنای باند فیبر نوری  بمنظور ارسال اطلاعات بمراتب  بیشتر از سیم  مسی است .

  • تضعیف ناچیز. تضعیف سیگنال در فیبر نوری بمراتب کمتر از سیم  مسی است .

  • سیگنال های نوری . برخلاف سیگنال های الکتریکی در یک سیم مسی ، سیگنا ل ها ی نوری در یک فیبر تاثیری  بر فیبر دیگر نخواهند داشت .

  • مصرف برق پایین . با توجه به سیگنال ها در فیبر نوری کمتر ضعیف می گردند ، بنابراین می توان از فرستنده هائی با میزان برق مصرفی پایین نسبت به فرستنده های الکتریکی که از ولتاژ بالائی استفاده می نمایند ، استفاده کرد.

  • سیگنال های دیجیتال . فیبر نور ی مناسب بمنظور انتقال  اطلاعات دیجیتالی است .

  • غیر اشتعال زا . با توجه به عدم وجود الکتریسیته ، امکان بروز آتش سوزی وجود نخواهد داشت .

  • سبک وزن . وزن یک کابل فیبر نوری بمراتب کمتر از کابل مسی (قابل مقایسه)  است.

  • انعطاف پذیر . با توجه به انعظاف پذیری فیبر نوری و قابلیت ارسال و دریافت نور از آنان، در موارد متفاوت نظیر دوربین های دیجیتال با موارد کاربردی خاص مانند : عکس برداری پزشکی ، لوله کشی و ...استفاده می گردد.

با توجه به مزایای فراوان فیبر نوری ، امروزه از این نوع کابل ها در موارد متفاوتی  استفاده می شود. اکثر شبکه های کامپیوتری و یا مخابرات ازراه دور در مقیاس وسیعی از فیبر نوری استفاده می نمایند.

 

 منبع: www.srco.ir



  

                  


  • آخرین ویرایش:چهارشنبه 7 مرداد 1394
  • برچسب ها:فیبر نوری ،
نظرات()   
   
سه شنبه 6 مرداد 1394  11:23 بعد از ظهر

تکنولوژی GPS

نیاکان ما برای محافظت از خود در برابر گم شدن مجبور به اقدامات بسیار هوشمندانه‌ای بودند. برای این کار آنها به برپا ساختن بناهای یادبود، ترسیم پر زحمت نقشه‌های مفصل و رصد موقعیت ستارگان در آسمان روی می‌آوردند.

 

اما اکنون با خریدن یک اسباب موقعیت‌یاب جهانی می‌توان در هر لحظه به موقعیت خود بر روی کره زمین پی برد. تا زمانی که آسمان صاف باشد، به کمک این اسباب هرگز گم نخواهیم شد.

 

 

سیستم موقعیت‌یابی جهانی (Global Positioning System) در اصل منظومه‌ای از ٢٤ ماهواره است که به دور زمین می‌گردند. این شبکه ماهواره‌ای توسط وزارت دفاع آمریکا و به عنوان یک سیستم هدایت نظامی به اجرا گذارده شد،‌ لیکن بزودی در خدمت کاربردهای تجاری و علمی نیز قرار گرفت.

 

 

هرکدام از این ماهواره‌های ٣٠٠٠ تا ٤٠٠٠ پاوندی که توسط انرژی خورشیدی کار می‌کنند، در فاصله ٢٠٠٠٠ کیلومتری به دور زمین می‌گردند. هر ماهواره در هر روز دوبار به دور زمین می‌گردد. مدارها به گونه‌ای ترتیب یافته‌اند که در هر زمان، در هرجای روی زمین، حداقل چهارتا از این ماهواره‌ها در آسمان قابل مشاهده هستند.

 

کار اصلی گیرنده GPS تعیین موقعیت چهار یا تعداد بیشتری از این ماهواره‌ها، تعیین فاصله آنها تا زمین و استفاده از این اطلاعات برای تعیین موقعیت خود بر روی سطح زمین است. این عمل برپایه یک اصل ساده ریاضی به نام مثلت‌بندی استوار است.

 

گیرنده GPS این اطلاعات را با تحلیل سیگنالهای رادیویی فرکانس بالا و کم قدرت ساطع شده از ماهواره‌ها بدست می‌آورد. در زمان معینی از روز (مانند نیمه‌شب)، ماهواره یک الگوی دیجیتالی طولانی به نام رمز شبه‌مجازی از خود ساطع می‌کند. سایر سیگنالهای دریافتی با توجه به این سیگنال مرجع اندازه‌گیری می‌شوند و چون بر اثر طی فاصله میان ماهواره تا زمین، با تاخیر به گیرنده GPS می‌رسند، گیرنده با محاسبه این تاخیر می‌تواند فاصله ماهواره تا زمین را تعیین کند.

 

با تعیین فاصله حداقل سه ماهواره تا زمین، می توان سه کره به مراکز این ماهواره‌ها رسم کرد. خود کره زمین کره چهارم را تشکیل می‌دهد. از تلاقی این چهار کره، مکان گیرنده بر روی سطح کره زمین به دقت تعیین می‌شود.

 


منبع: scitech.blogsky.com


نظرات()   
   
یکشنبه 4 مرداد 1394  03:44 بعد از ظهر
نوع مطلب: (آموزشی ،فیزیک ،راکت ،دانلود ،) توسط: Mohammad Sadr

دانلود نرم افزار شبیه ساز پرتاب راکت آبی
برای دانلود به ادامه مطلب بروید ...


نظرات()       
یکشنبه 4 مرداد 1394  12:29 بعد از ظهر
نوع مطلب: (آموزشی ،فیزیک ،راکت ،دانلود ،) توسط: Mohammad Sadr

دانلود کتاب ساخت راکت آبی
این کتاب اصلی هستش که من و دیگران ترجمش کردیم و خدمت شما ارائه کردیم.

برای دانلود به ادامه مطلب بروید ...


نظرات()       
یکشنبه 4 مرداد 1394  10:20 قبل از ظهر
نوع مطلب: (آموزشی ،فیزیک ،راکت ،) توسط: Mohammad Sadr

چگونه یک راکت آبی بسازیم؟
در این قسمت سعی میکنم طرز ساخت یک موشک آبی ایده آل رو براتون توضیح بدم که از برد مناسبی برخورداره. ساخت سکوی پرتاب را در بخش سوم به طور کامل براتون توضیح میدم.

راکت آبی ساده:
وسایل مورد نیاز:
  • بطری پلاستیکی آب معدنی 1.5 لیتری یا 2.25 لیتری. سعی کنید از بطری دوغ یا نوشابه استفاده نکنید و فقط از بطری آب معدنی دار استفاده کنیدکه برای تحمل فشار گاز زیاد طراحی شدن و جنس اونا از ماده ای به نام پلی اتیلن ترفتالات (Polyethylene Terephthalate) هست، یا بطری هایی که در پشت آنها علامت یک مثلث که درون آن عدد 1 نوشته شده است را استفاده کنید دانش آموزان اول دبیرستان یا اونایی که از شیمی سر در میارن بهتر منظور منو می فهمند. یک عکس هم میذارم حسابی بفهمید.
نتیجه تصویری برای اعداد پشت بطری های آب معدنی
اگر عدد شماره یک رو روی هر بطری دیدین اون بطری مورد نظر شماست
  • توپ تنیس یا هر نوع توپ پلاستیکی با وزن تقریبی 60 گرم.
  • مقوای محکم و نازک
  • نوار چسب 5 سانتی متری مرغوب
  •  قیچی
  • و زمانی بین 30 تا 40 دقیقه
در انتها ما باید چیزی شبیه تصویر زیر داشته باشیم.
شماتیک:                                                       واقعی:

اول از همه ...

اول از همه با بطری شروع میکنیم. کاملا با آب شستشو بدید و برچسبهای روش رو بردارید. حالا ما نیاز به دماغه مخروطی و باله داریم.

دماغه مخروطی:

این دماغه علاوه بر ایجاد شکل آیرودینامیکی برای موشک وظیفه سنگین کردن نوک موشک رو هم به عهده داره که بعدا مفصل راجع بهش صحبت میکنیم. توپ تنیس رو روی انتهای پهن بطری نگه دارید و مثل تصویر با نوارچسب پهن به بدنه بطری وصلش کنید.

                           


                                                             

باله ها

باله ها رو میشه از هر نوع ورقه نازک پلاستیکی یا مقوایی و یا تخته سه لایی درست کرد. فقط باید استقامت داشته باشه و بتونه شکل خودش رو حفظ کنه و هر جنسی که انتخاب کردید با چسب سازگار با همون جنس به بدنه وصلش کنید.

 اگر خواستید از چسب حرارتی استفاده کنید حتما بطری رو با آب سرد پر کنید که حرارت زیاد چسب، بدنه بطری رو سوراخ نکنه. باله ها رو مطابق تصویر زیر برش بدید. تعداد باله ها میتونه 3 یا چهار تا باشه. اگه از سه تا استفاده کردید باید زاویه 120 درجه و اگه از چهار تا استفاده کردید باید زاویه 90 درجه نسبت به هم داشته باشن.

توجه کنید که تمامی باله ها رو دقیقا به یک شکل برش بدید و اونا رو مثل تصویر در انتهای بطری نصب کنید و وقتی که از بالا به اونا نگاه کردید نازک به نظر بیان یعنی دقیقا در امتداد خط طولی بطری نصب بشن.


نظرات()   
   
شنبه 3 مرداد 1394  09:19 بعد از ظهر
نوع مطلب: (آموزشی ،فیزیک ،راکت ،) توسط: Mohammad Sadr

راکت آبی چیست؟

به صورت بسیار ساده موشک آبی به یک بطری پلاستیکی نوشابه وارونه که به آن بال و دماغه مخروطی شکل متصل شده گفته می شود.

دماغه مخروطی:

کار این قسمت ایجاد حالت آیرودینامیکی برای موشک و کم کردن مقاومت هوا است. در موشک هایی که از چتر برای فرود استفاده میشود، چتر داخل این قسمت قرار میگیرد.

باله ها:

وجود این قسمت برای پرواز مستقیم موشک الزامی است.

برای پرواز ابتدا ما باید سیستمی برای دهانه بطری بسازیم که آب رو داخل بطری نگه دارد و بعد از عملیات رها سازی اجازه بدهیم که آب از قسمت دهانه خارج شود . سپس مقداری آب داخل بطری میریزیم که این مقدار معمولا بین نصف تا یک سوم حجم بطری می باشد.

پرتاب:

برای پرتاب موشک آبی ما نیاز به پمپاژ کردن هوا به داخل موشک داریم که انرژی لازم برای پرتاب رو فراهم کند. در این حالت هوا وارد موشک میشود و در قسمت خالی بالا آب فشرده میشه. سیستمی که برای پرتاب در دهانه بطری نصب میشه باید طوری عمل کنه که اجازه وارد شدن هوا رو بده و لی تا وقتی که آن را رها نکنیم اجازه خارج شدن آب رو نده.

وقتی که سیستم رها سازی فعال بشود هوای فشرده، آب درون بطری را با سرعت از دهانه خارج میکند و با استفاده از قانون سوم نیوتن موشک رو به هوا پرتاب میکنه.

در لحظات اولیه پرتاب موشک شتابی در حدود 30 متر بر ثانیه داره که قادر است به راحتی موشک رو تا ارتفاع 30 متر بالا ببره. اما پرتاب مستقیم یک موشک به بالا میتونه خطرناک باشه... .

دو راه برای دفع این خطر وجود دارد.

راه اول استفاده از سیستم چتر برای کم کردن سرعت موشک در هنگام فرود است که در مسابقات پرتاب عمودی کمک زیادی میکنه چون در این مسابقات زمان پرتاب تا برگشت موشک به زمین رو محاسبه میکنن. تنها مشکل این روش اینه که برای نصب سیستم چتر نیاز به مهارت بالا و نبوغ زیادی هست.

 

راه دوم پرتاب موشک به صورت زاویه داره که در این حالت در مسابقات مسافت طی شده رو محاسبه میکنن نه زمان. این روش برای شما کاملا ایمنه ولی ممکنه برای افرادی که از جلو موشک رد میشن زیاد ایمن نباشه!!

در این روش شما به راحتی میتونین موشک رو تا مسافت 30 یا 40 متر بفرستین ولی مسافت بالای 100 متر نیاز به طراحی بسیار دقیقی داره.

مهمترین نکته در پرتاب زاویه دار ثابت موندن موشک در زاویه مورد نظر قبل و بعد از پرتابه که دو راه برای حل این مشکل وجود داره:

1-سکوی پرتاب با سطح شیب دار 2-سکوی پرتاب لوله ای

1-سکوی پرتاب سطح شیب دار:

سطح شیب دار وزن موشک رو قبل از پرتاب و لحظاتی بعد از پرتاب تا زمانی که موشک سرعت بگیره رو تحمل میکنه.

2- سکوی پرتاب لوله ای:

در این سیستم یک لوله وارد دهانه بطری میشود. وقتی که سیستم رها سازی فعال شد موشک در امتداد لوله شروع به حرکت میکنه و لوله از انحراف موشک جلوگیری میکنه. این روش مزایای زیادی نسبت به سطح شیب دار داره یکی این که موشک تا زمانی که از لوله جدا شه فشار داخلش حفظ میشه و هیچ آبی هم از دست نمیده و این خودش یک مزیت بزرگه.



نظرات()   
   
شنبه 3 مرداد 1394  11:15 قبل از ظهر

امنیت مرورگرها

بهینه‌سازی تنظیمات مرورگر وب یک قدم حیاتی در استفاده از اینترنت امن و خصوصی است. اغلب مرورگرهای محبوب امروزی دارای ویژگی‌های امنیتی داخلی می‌باشند، اما برخی از کاربران در هنگام نصب و راه‌اندازی مرورگر خود قادر به بهینه‌سازی تنظیمات امنیتی آن نمی‌باشند. عدم تنظیم صحیح ویژگی‌های امنیتی مرورگر می‌تواند شما را در معرض خطر بدافزار‌ها و حملات نفوذگران قرار دهد. در ادامه مجموعه‌ای از راهنمایی‌های مورد نیاز برای تأمین امنیت چند مرورگر محبوب از جمله گوگل کروم، فایر‌فاکس و اینترنت اکسپلورر را خواهید خواند. در حالی که تضمین محفاظت کامل از تهدیدات اینترنتی غیر‌ممکن می‌باشد، اما عمل کردن به این نکات تا حدود زیادی امنیت مرورگر وب شما را افزایش خواهد داد.

 نکاتی برای تأمین امنیت در مرورگر گوگل کروم:

 این تنظیمات از فهرست «تنظیمات پیشرفته» و یا از آدرس chrome://settings قابل دسترس است.

 فعال کردن محافظت در برابر فیشینگ و بدافزارها: مطمئن شوید که ویژگی محافظت از فیشینگ و بد‌افزارها در قسمت Privacy فعال شده است. این قابلیت هنگامی که شما در حال بازدید از وب‌گاهی که شامل کلاه‌برداری فیشینگ است و یا حاوی بدافزار می‌باشد، هشدار می‌دهد.

  • خاموش کردن جست‌و‌جوی سریع: قابلیت جست‌و‌جوی سریع را غیر‌فعال نمائید. در حالی که این ویژگی قابلیت‌های تسهیل‌کننده‌ای را در جست‌و جو ارائه می‌دهد، اما فعال کردن آن به معنی ارسال هر آنچه در نوار نشانی مرورگرتان وارد می‌کنید به گوگل است.
  • همگام‌سازی نکنید: حساب کاربری پست الکترونیک خود را از طریق زبانه‌ی Personal Stuff از مرورگر خود قطع نمائید. همگام‌سازی حساب کاربری با مرورگر کروم به معنی ذخیره‌سازی اطلاعات شخصی از قبیل گذر‌واژه‌ها، تکمیل اطلاعات خودکار، تنظیمات و غیره بر روی کارگزار‌های گوگل می‌باشد.
  • پیکربندی تنظیمات مربوط به محتوا: در بخش Privacy به قسمت Content settings بروید و طبق دستورالعمل زیر عمل کنید:

 - کوکی‌ها: گزینه‌های «Keep local data only until I quit my browser» و «Block third-party cookies and site data» را انتخاب نمائید. این گزینه‌ها شما را از حذف تمامی کوکی‌ها به هنگام بستن مرورگر کروم مطمئن کرده و بدین ترتیب تبلیغ‌کنندگان دیگر قادر به ردیابی شما از طریق کوکی‌های شخص ثالث نخواهند بود.

 - جاوا اسکریپت: گزینه‌ی «Do not allow any site to run JavaScript » را انتخاب نمائید. به شدت توصیه می‌شود که هر زمان که ممکن است جاوا اسکریپت را در مرورگر خود غیر‌فعال نمائید تا از آسیب‌پذیری‌های ناشی از آن محافظت شوید.

 - پنجره‌های باز‌شو را غیر‌فعال کنید: گزینه‌ی «Do not allow any site to show pop-ups » را انتخاب نمائید.

 - موقعیت یاب را غیر‌فعال کنید: گزینه‌ی «Do not allow any site to track my physical location » را انتخاب نمائید.

  • پیکر‌بندی تنظیمات مربوط به گذر‌واژه‌ها و نمون‌برگ‌ها: تکمیل خودکار اطلاعات را غیر‌فعال نمائید. همچنین در بخش Passwords and forms گزینه‌ی «Offer to save passwords I enter on the web» را غیر‌فعال کنید. انجام این کار از ذخیره‌ شدن اطلاعات ورودی، گذر‌واژه‌ها و سایر اطلاعات حساس شما در مروگرتان جلوگیری می‌کند.

 نکاتی برای تأمین امنیت در مرورگر فایر‌فاکس:

 این تنظیمات از فهرست «Options» قابل دسترس است.

  • پیکر‌بندی تنظیمات مربوط به حریم خصوصی: در زبانه‌ی Privacy دستورالعمل زیر را انجام دهید. با این اقدام‌ها می‌توانید اطمینان حاصل کنید که فایرفاکس تنها اطلاعات مورد نیاز برای عمل‌کرد طبیعی خود را ذخیره خواهد کرد.

 - گزینه‌ی «Use custom settings for history» را انتخاب نمائید.

 - گزینه‌ی «Remember my browsing and download history» را غیر‌فعال نمائید.

 - گزینه‌ی «Remember search and form history» را غیر‌فعال نمائید.

 - گزینه‌ی «Accept third-party cookies» را غیر‌فعال نمائید.

 - ذخیره‌سازی کوکی را به گزینه‌ی «Keep until I close Firefox» تغییر دهید.

 - گزینه‌ی «Clear history when Firefox closes» را انتخاب نمائید.

  • پیکربندی تنظیمات امنیتی: در زبانه‌یSecurity تنظیمات زیر را اعمال کنید. این تنظیمات از ذخیره‌سازی گذر‌واژه‌های شما توسط فایر‌فاکس جلوگیری کرده و نیز اجازه‌ی بازدید از وب‌گاه‌های آلوده را به شما نخواهد داد.

 - مطمئن شوید که گزینه‌های «Warn me when sites try to install add-ons» و «Block reported attack sites» و «Block reported web forgeries» انتخاب شده‌اند.

 - گزینه‌ی «Remember passwords for sites» را غیر‌فعال نمائید.

  • جاوا اسکریپت را غیر‌فعال نمائید: در زبانه‌ی Content گزینه‌ی «Enable JavaScript» را غیر‌فعال نمائید. جاوا اسکریپت حاوی آسیب‌پذیری‌های امنیتی بد‌نامی است و به کاربران توصیه می‌شود که فقط برای وب‌گاه‌های مورد اطمینان آن را فعال نمایند.
  • فعال کردن مسدود‌کننده‌ی پنجره‌های باز‌شو: مطمئن شوید که گزینه‌ی «Block pop-up windows» در زبانه‌ی Content انتخاب شده باشد.
  • همگام‌سازی نکنید: از همگام‌سازی در فایرفاکس جداً خودداری کرده و از ذخیره‌سازی اطلاعات حساس خود در مرورگر فایرفاکس جلوگیری کنید.
  • به‌روز رسانی‌های خودکار را فعال نمائید: بررسی کنید که گزینه‌ی «Automatically install updates» در زبانه‌ی Update در قسمت Advanced انتخاب شده باشد. این امر به شما این اطمینان را می‌دهد که مرورگر شما به‌روز رسانی‌های حیاتی را دریافت خواهد کرد. همچنین گزینه‌ی «Automatically update Search Engines» را نیز فعال کنید.
  • از قرارداد‌های امن استفاده کنید: مطمئن شوید که گزینه‌های «Use SSL ۳.۰» و «Use TLS ۱.۰» در زبانه‌ی Encryption در قسمت Advanced انتخاب شده‌اند.

 نکاتی برای تأمین امنیت در مرورگر IE ۱۰:

 تنظیمات زیر از فهرست Internet Options در دسترس می‌باشد.

  • پیکربندی تنظیمات امنیتی: در زبانه‌ی Security دستور‌العمل زیر را دنبال کنید:

 - تعیین مناطق امنیتی: اینترنت اکسپلورر گزینه‌ای را برای پیکربندی تنظیمات امنیتی مختلف برای مناطق مختلف ارائه می‌دهد. شما می‌توانید این مناطق امنیتی را برای شبکه‌های اینترانت، وب‌گاه‌های قابل اعتماد و وب‌گاه‌های محدود‌شده با سطح امنیتی مورد نظر خود راه‌اندازی نمائید.

 - سطح امنیت منطقه‌ای اینترنت را بر روی Medium High و یا بالاتر قرار دهید که منجر به مسدود شدن انواع خاصی از کوکی‌ها، فعال کردن فیلتر‌سازی ActiveX و پیاده‌سازی تنظیمات پیش‌فرض دیگری برای افزایش امنیت می‌شود.

 - به قسمت Custom Level بروید و تنظیمات «Active Scripting» را غیر‌فعال نمائید.

  • حذف خودکار تاریخچه‌ی مرورگر خود را فعال نمائید: گزینه‌ی «Delete browsing history on exit» در زبانه‌ی General را انتخاب نمائید. پاک‌سازی تاریخچه‌ در هنگام بستن مرورگر به شما کمک می‌کند تا اطلاعاتی را که اینترنت اکسپلورر در هنگام مرور صفحات اینترنت ذخیره می‌کند را محدود نمائید.
  • پیکربندی تنظیمات حریم خصوصی: در زبانه‌ی Privacy، تنظیمات زیر را اعمال کنید:
  • - تنظیم حریم خصوصی: سطح حریم خصوصی اینترنت را به Medium High یا بالاتر تغییر دهید. این عمل از رد‌یابی فعالیت‌های شما توسط برخی از کوکی‌ها جلوگیری می‌نماید.
  • تنظیمات مربوط به موقعیت: گزینه‌ی «Never allow websites to request your physical location» را غیر‌فعال نمائید.
  • مسدود‌کننده‌ی پنجره‌های باز‌شو را فعال نمائید.
  • پیکربندی تنظیمات امنیتی پیشرفته: در زبانه‌ی Advanced به قسمت Security بروید و تنظیمات زیر را انجام دهید:

- مطمئن شوید همه‌ی تنظیمات در حالت پیش‌فرض خود هستند. برای اطمینان بیشتر می‌توانید بر روی دکمه‌ی Restore advanced settings کلیک نمائید.
- گزینه‌ی «Do not save encrypted pages to disk» را انتخاب نمائید. این عمل حافظه‌ی نهان مرورگر که از صفحات HTTPS ذخیره شده است را در هنگام بستن مرورگر خالی می‌کند.
- گزینه‌ی «Empty Temporary Internet Files folder when browser is closed» را فعال کنید.
- تکمیل خودکار اطلاعات را غیرفعال نمائید.

  • محافظت در برابر ردیابی: این ویژگی اینترنت اکسپلورر، شما را از ردیابی توسط وب‌گاه‌های شخص ثالث حفظ می‌نماید. این ویژگی از فهرست Safety قابل دسترس می‌باشد.

 معرفی یک مرورگر به عنوان امن‌ترین مرورگر کار بسیار دشواری است. از آنجائیکه مرورگر‌ها دائماً در حال وصله و به‌روز رسانی شدن می‌باشند، این رتبه‌بندی پیوسته در حال تغییر می‌باشد. اما در حال حاضر وب‌گاه Veracode، مرورگر گوگل کروم را به عنوان امن‌ترین مرورگر توصیه می‌کند.


منبع: news.asis.io




  

                  


نظرات()   
   
جمعه 2 مرداد 1394  11:16 بعد از ظهر

IP چیست؟

دنیای تکنولوژی پر از ناشناخته هایی است که هر کدام از ما نهایتا توانسته ایم بخش کوچکی از آن را درک یا تجربه کنیم، هر روز با عبارات و پدیده های جدیدی روبرو می شویم که ناخودآگاه ذهن جستجوگرمان را به کاوش وامی دارند، عرصه وب نیز به عنوان زیر مجموعه ای از این دنیای پهناور، ناگفته ها و ناشناخته های زیادی می تواند در خود به صورت بالقوه و نهفته داشته باشد که البته دانستن تمام آنها نه لازم است و نه مقدور، اما برخی از موارد را می توان به عنوان دانش عمومی وب، مطالعه کرد و به خاطر سپرد، از این رو در این مطلب قصد داریم در حد امکان بپردازیم به یکی از این دانستنی های عمومی و آن اینکه ip چیست و چه کاربردی دارد؟

IP چیست؟
IP (آی پی) که آن را IP address هم می گویند در واقع مخفف عبارت Internet Protocol address یا آدرس های پروتکل اینترنت (شبکه جهانی) است که به صورت یک سری اعداد با قاعده، به هر وسیله ای (اعم از کامپیوتر، تلفن همراه، چاپگر و...) که به شبکه وب متصل شود، اختصاص داده می شود، IP در واقع یک شماره شناسایی یکتا برای یک ارتباط تحت وب است که با آن کامپیوترهای مختلف (یا سرورهای مختلف) در شبکه گسترده وب از هم بازشناخته می شوند، بدین ترتیب موقعیت جغرافیایی کاربر، اطلاعات اتصال به شبکه و... قابل شناسایی و پیگیری است، البته باید توجه نمود که بیشتر کاربران خانگی از IP اختصاص داده شده توسط سرویس دهنده خود (ISP یا Internet service provider) استفاده می کنند، لذا IP آنان در واقع شماره اختصاص داده شده توسط شرکت خدمات دهنده اینترنت است که معمولا تعداد و سری خاصی از IP ها را برای اتصال در اختیار دارد، از این رو IP شما در هر بار اتصال به اینترنت ممکن است تغییر کند، منتها کشور، نام و موقعیت جغرافیایی سرویس دهنده شما همان اطلاعات ISP خواهد بود، چون شما از یکی از کانال ها و شماره های اتصال آن شرکت استفاده می کنید.

IP نسخه 4

در ابتدا که استاندارد های شبکه وب تعریف گردید، از اعدادی بر مبنای 32 بیت برای ایجاد شماره های IP استفاده شد که به آن، آدرس های اینترنتی نسخه 4 می گویند (IPv4 یا Internet Protocol Version 4)، در این نسخه که هم اکنون نیز در حال استفاده است، از ترکیب اعداد بر مبنای 32 بیت نهایتا تا سقف 4.3 میلیارد (4.294.967.296) آدرس اختصاصی قابل ایجاد است، از طرفی در این نسخه از آدرس های پروتکل اینترنت تعداد 18 میلیون آدرس برای شبکه های شخصی (private networks شامل سری 10.0.0.0 الی 10.255.255.255 تعداد 16777216 آی پی آدرس، 172.16.0.0 الی 172.31.255.255 تعداد 1048576 آی پی آدرس و 192.168.0.0 الی 192.168.255.255 تعداد 65536 آی پی آدرس) و 270 میلیون آدرس نیز برای کامپیوترهای میزبان شبکه (multicast) اختصاص داده شد (multicast به طور ساده به معنی تکنیکی است که در آن با اختصاص یک IP به یک ابر سرور، امکان پشتیبانی از تعداد زیادی سرورهای زیر مجموعه با آن فراهم می شود، multicast ها در واقع به نوعی سرورهای اصلی وب محسوب می شوند).

ساختار IP نسخه 4

از لحاظ بررسی ساختاری، IP های نسخه چهار از چهار قسمت مجزا تشکیل می شوند که بین آنها یک نقطه (.) قرار می گیرد، در هر قسمت نیز می توان از یک عدد 1 تا 3 رقمی استفاده کرد (8 بیت) که شامل 0 تا 255 می شود (این اعداد بر مبنای باینری  محاسبه شده اند)، به طور مثال: 46.21.88.166 یا به فرض آی پی پیش فرض ابزارهایی که به شبکه متصل نیستند به صورت 127.0.0.1 است که به آن localhost نیز می گویند، به این ترتیب هر وسیله ای که به اینترنت متصل می شود، دارای یک شماره شناسایی خاص و یکتا است که موقعیت آن را (یا در بیشتر موارد موقعیت سرویس دهنده آن را) مشخص می کند، اما شاید این سوال به ذهنتان برسد که کشور و موقعیت کاربر را چگونه از شماره آی پی آن بدست می آورند؟ پاسخ این است که اطلاعات هرIP از دو قسمت تشکیل شده است، قسمت مربوط به شبکه یا سرور و قسمت مربوط به وسیله ای که به شبکه متصل است، به طور مثال سه قسمت اول یک IP ممکن است نشانگر ISP باشد که به شما سرویس اینترنت ارائه می دهد و عدد آخر نشانگر شماره وسیله ای است که به آن سرویس دهنده متصل شده است، لذا ممکن است چند IP متفاوت به شکل نمونه زیر از یک خدمات دهنده اینترنت داشته باشیم:
46.21.88.166 - 46.21.88.167 - 46.21.88.168
از آنجایی که اطلاعات سرویس دهنده اینترنت و مالک حقیقی آی پی در منبع رسمی، مستقل و بین المللی  ارائه دهنده مجوز آدرس های اینترنتی ICANN یا (International Company for the Assignment of Names and Numbers) ثبت شده است، لذا هویت آن نیز مشخص و در دسترس است و از طرفی اطلاعات مشترکین نیز درISP موجود است، لذا اگر شرایط اقتضاء کند، می توان موقعیت دقیق کاربر را مشخص کرد (البته برای عموم معمولا تنها موقعیت ISP قابل ردیابی است، اما برای سازمانهای امنیتی، موقعیت کاربران نیز در شرایطی قابل دستیابی است)، باید توجه داشت که معمولا ISP ها از پروتکل DHCP یا (Dynamic Host Configuration Protocol) استفاده می کنند، بدین معنی که با هر بار اتصال شما به اینترنت، به صورت داینامیک یکی از آدرس های آزاد شده به شما اختصاص پیدا می کند و با قطع اتصال، ممکن است IP مورد نظر به فرد دیگری اختصاص داده شود، لذا IP در این نوع خود، یک شماره همیشگی نیست و در هر اتصال معمولا متفاوت خواهد بود (به این نوع آی پی ها به اصطلاح داینامیک می گویند). 

IP نسخه 6

در ابتدای شکل گیری شبکه اینترنت، تعداد 4.3 میلیارد آی پی آدرس رقمی بود که کسی گمان نمی کرد روزی به انتهای ظرفیت خود برسد، اما به مرور و با گسترش فعالیت های تحت وب و لزوم اتصال دستگاههای مختلف به شبکه که هر کدام نیازمند شماره شناسایی ویژه ای بودند و از طرفی خرید شمار زیادی از IP ها توسط شرکت ها و بلا استفاده ماندن آنها سبب شد که تحقیقات بر روی نسل جدیدی از آدرس های اینترنتی شروع شود، این کار تحقیقاتی بعدها در قالب نسخه 5 ارائه شد که تنها جنبه آزمایشی داشت، اما با آمدن نسخه 6 از آدرس های اینترنتی، مسئله محدودیت تقریبا برای همیشه حل شد، چرا که در این سری از IP ها، شماره ها بر مبنای 128 بیتی در نظر گرفته شده که نتیجه، رقم بسیار قابل توجهی است (3.403 ضرب در 10 به توان 38، یعنی چیزی بیش از 300,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000,000 آی پی آدرس!)،  از این رو از سال 2012 به بعد به تدریج سازگاری و انتقال به سوی IP های نسخه 6 آغاز شده و همچنان ادامه دارد، البته به دلیل چالش های نرم افزاری و سخت افزاری انجام این کار، عمل مهاجرت از آی پی نسخه 4 به 6 ممکن است چندین سال به طول انجامد؛ در زیر چند نمونه از این نسخه از آدرس های وب را ملاحظه می کنید.
3ffe:1900:4545:3:200:f8ff:fe21:67cf - 21DA:D3:0:2F3B:2AA:FF:FE28:9C5A - E3D7:0000:0000:0000:51F4:9BC8:C0A8:6420
در این نسخه از بلاک های 16 بیتی (هشت بلاک 16 بیتی) استفاده شده که در مجموع یک آدرس 128 بیتی را تشکیل می دهند که علاوه بر اعداد از حروف بر مبنای استاندارد hexadecimal (شبیه آنچه که در css دیده ایم) استفاده شده است. 

آیا انتقال به آی پی نسخه 6 تاثیری هم بر کاربران دارد؟

شاید این پرسش به ذهنتان برسد که این نقل و انتقال که از آن صحبت کردیم، آیا تاثیری هم در امورات روزمره مربوط به کامپیوتر و اینترنت دارد یا خیر؟ آیا باید کار خاصی انجام دهیم؟ 
پاسخ به این سوال این است که به عنوان یک کاربر عادی، این انتقال در بسیاری جهات از نظرهای ما مخفی است و توسط شرکت های ارتباطی و سرورها انجام می شود، اما اگر در سیستم شما نرم افزارهایی مبتنی بر شبکه و از مدت ها پیش نصب شده باشند که همچنان از فناوری های قدیمی استفاده می کنند، شاید نیاز به بروز رسانی هایی باشد، اما در کل مهاجرت از آی پی های نسخه 4 به آی پی های نسخه 6 می تواند حیات آینده وب را تضمین کند و لذا به دردسرهای احتمالیش (بیشتر برای شرکت ها و خیلی خیلی کم تر برای کاربران) می ارزد.

IP های استاتیک و داینامیک چیست؟

در پایان این مطلب بد نیست اشاره ای هم داشته باشیم به آی پی های استاتیک (Static) و داینامیک (Dynamic)؛ همان طور که پیش از این به طور مختصر گفتیم، در مجموع، آدرس های اینترنتی می توانند به دو صورت داینامیک (پویا) یا استاتیک (ثابت) مورد استفاده قرار گیرند، منظور از داینامیک بودن یک IP این است که با هر بار اتصال یک وسیله به اینترنت، یک شماره شناسایی به آن اختصاص داده می شود که این شماره در واقع از بین یک سری آدرس ها به صورت اتوماتیک و تحت پروتکل های سرور (DHCP یا Dynamic Host Configuration Protocol) انتخاب می شود، از این رو اطلاعات هر آی پی در واقع اطلاعات سرویس دهنده ای است که آن آدرس را خریداری کرده و در اختیار دارد، در مقابل نوع دیگری از آدرس های اینترنتی وجود دارد که معمولا طی بازه زمانی بلند مدت، به یک کامپیوتر (معمولا سرور) اختصاص داده شده و موقعیت جغرافیایی و سایر مشخصات آن نیز مشخص و ثبت شده است، به این صورت امکان برقراری یک ارتباط با ثبات بیشتر برای سایر سرورهای متصل به شبکه یا سایر کاربرانی که قصد دارند با استفاده از آی پی، با شما در ارتباط باشند فراهم می شود، آی پی های استاتیک کاربرد های خاصی در اینترنت دارند، از جمله برقراری برخی قابلیت ها مانند VOIP یا (Voice over Internet Protocol)، بازی های آنلاین و هر آنچه که نیاز به موقعیت یابی راحت تر در اینترنت دارد، به همین دلیل این نوع آدرس ها ممکن است به جهت شناسایی و ردیابی راحت تر، مورد هجوم حمله های مخرب یا سوء استفاده های دیگر نیز قرار گیرند که این موضوع تا حدود زیادی به رعایت مسائل امنیتی در سرور بستگی دارد؛ باید توجه نمود که آی پی ها در ساختار هیچ فرقی با هم ندارند و تنها نوع استفاده از آنها سبب می شود که عنوان داینامیک یا استاتیک بر آنها بنهیم.

منبع: webgoo.ir


  

                  


  • آخرین ویرایش:دوشنبه 9 شهریور 1394
  • برچسب ها:IP چیست؟ ،
نظرات()   
   
جمعه 2 مرداد 1394  03:24 بعد از ظهر
نوع مطلب: (فیزیک ،فضا پیما ،هوا فضا ،) توسط: Mohammad Sadr

ایستگاه فضایی بین‌ المللی
ایستگاه فضایی بین‌المللی
‎International Space Station (ISS)‎
‎ Международная космическая станция (МКС)‎
STS-133 International Space Station after undocking 5.jpg
ISS Logo.svg
تصویر ایستگاه فضایی بین‌المللی در مدار زمین، که در ۱۴ آبان ۱۳۸۶توسط فضاپیمای دیسکاوری برداشته شده‌است.
نشان ایستگاه فضایی بین‌المللی
ISS insignia.svg
ویژگی‌های ایستگاه فضایی بین‌المللی
سرنشین دائم:۶ نفر
(قابل افزایش تا بیش از ۱۰ نفر برای مدت کوتاه)
تاریخ پرتاب:۲۹ آبان ۱۳۷۷
(۲۰ نوامبر ۱۹۹۸)
پرتاب از:پایگاه فضایی بایکونور
پایگاه فضایی کندی
پایگاه فضایی گویان
مرکز فضایی تانگاشیما
جرم:۴۵۰ هزار کیلوگرم (۹۹۰ هزار پوند)
درازا:۷۲٫۸ متر
پهنا:۱۰۸٫۵ متر
فضای قابل زیست:۸۳۷ متر مکعب فضای پُرهوا
(۲۹٬۶۰۰ فوت مکعب)
فشار هوا:۱۰۱٫۳ کیلوپاسکال
معادل ۷۵٫۹۷ سانتی‌متر جیوه
اوج:۴۲۴ کیلومتر (آمار ۱۲ آبان ۱۳۹۱)
حضیض:۴۰۲ کیلومتر (آمار ۱۲ آبان ۱۳۹۱)
زاویه شیب مدار:۵۱٫۶۴۱ درجه (آمار ۲۶ بهمن ۱۳۸۶)
ارتفاع عمومی مدار:۳۴۰٫۵ کیلومتر
میانگین سرعت:۲۷۷۴۳٫۸ کیلومتر بر ساعت
پیمودن یک مدار کامل:۹۱٫۳۴ دقیقه
گردش روزانه
در مدار زمین:
۱۵ دور (دقیقاً ۱۵٫۷۸ دور)
(آمار ۲۶ بهمن ۱۳۸۶)
تعداد روز در مدار:۵۲۵۰ روز (تا ۱۶ فروردین ۱۳۹۲)
تعداد روز در مدار
با سرنشین:
۴۵۳۷ روز (تا ۱۶ فروردین ۱۳۹۲)
تعداد گردش‌های مداری:۸۲٬۴۰۷ دور (تا ۱۶ فروردین ۱۳۹۲)
مسافت پیموده شده:۳٫۵ میلیارد کیلومتر
پیکربندی ایستگاه فضایی بین‌المللی
ISS configuration 2011-05 en.svg
پیکربندی ایستگاه فضایی بین‌المللی تا دسامبر ۲۰۱۱

ایستگاه فضایی بین‌المللی (به انگلیسیInternational Space Station) یک ایستگاه فضایی است که با مشارکت بیش از ۱۵ کشور ساخته می‌شود. این ایستگاه فضایی در مدار زمین و در ارتفاع ۳۵۰ کیلومتری از سطح زمین در حرکت است. سرعت آن در مدار معادل ۲۷٬۷۰۰ کیلومتر بر ساعت است، که به این ترتیب روزی ۱۵ بار به دور سیاره زمین گردش می‌کند. بیشتر بخش‌های اصلی این ایستگاه فضایی ساخته شده اما تا سال ۲۰۱۵ چند بخش جدید به آن افزوده خواهد شد. پس از تکمیل، ایستگاه فضایی بین‌المللی ۴۵۰ تُنوزن خواهد داشت، و ۱۲۰۰ متر مکعب فضای کار، پژوهش و زندگی برای فضانوردان فراهم خواهد آورد. ایستگاه فضایی بین‌المللی در شب بصورت ستاره‌ای متحرک با چشم غیرمسلح قابل رؤیت است.

این ایستگاه محصول همکاری مشترک سازمان ناسا، سازمان فضایی روسیه، سازمان فضایی اروپا، سازمان فضایی ژاپن، و سازمان فضایی کانادا است. سازمان فضایی برزیل از طریق همکاری با ناسا با این برنامه مشارکت می‌کند. سازمان فضایی ایتالیا، هم به عنوان یک عضو فعال در سازمان فضایی اروپا، و هم بطور مستقل در برنامه ایستگاه فضایی مشارکت می‌کند. سازمان فضایی چین نیز علاقه خود را برای پیوستن به جمع مشارکت‌کنندگان، به ویژه از طریق همکاری با سازمان فضایی روسیه اعلام داشته است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی در حقیقت فرزند و ترکیبی از چندین پروژه فضایی است که قبلاً توسط کشورهای مختلف برنامه‌ریزی شده بود. از جمله این برنامه‌ها می‌توان به ایستگاه فضایی میر-۲ (روسیه)، ایستگاه فضایی آزادی (آمریکا)، آزمایشگاه فضایی کلمبوس (اروپا) و آزمایشگاه فضایی کیبو (ژاپن) اشاره کرد.

حضور فضانوردان در ایستگاه فضایی بین‌المللی از آغاز نخستین مأموریت در ۱۲ آبان ۱۳۷۹ تاکنون بدون وقفه ادامه داشته است. این ایستگاه در حال حاضر ظرفیت شش سرنشین دائمی را دارا است، اگرچه هنگام اتصال فضاپیماها و ورود اردوهای جدید، تعداد فضانوردان درون ایستگاه بطور موقت تا بیش از ۱۰ نفر هم افزایش می‌یابد. دو فروند فضاپیمای سایوز هر یک با ظرفیت ۳ نفر بطور دائمی برای تخلیه اضطراری ایستگاه در هنگام خطر به آن متصل اند. در ابتدای کار ایستگاه، سرنشینان آن از سازمان‌های فضایی روسیهو آمریکا انتخاب می‌شدند، تا اینکه در ژوئیه ۲۰۰۶ یک فضانورد آلمانی سازمان فضایی اروپا، در قالب اردوی ۱۳به ایستگاه فضایی بین‌المللی سفر کرد. تاکنون روی هم رفته فضانوردانی از ۱۶ کشور جهان در این ایستگاه اقامت کرده‌اند؛ این تعداد شامل ۵ توریست فضایی نیز هست؛ انوشه انصاری، فضانورد ایرانی، در روز ۲۷ شهریور ۱۳۸۵ به ایستگاه فضایی بین‌المللی وارد شد و ۹ روز در آن اقامت داشت.

در حال حاضر فضاپیماهای سایوز، پروگرس، فضاپیمای ترابری خودکار، فضاپیمای ترابری اچ-۲ و فضاپیمای دراگن مسئولیت رساندن سرنشین، خدمات و پشتیبانی را به ایستگاه فضایی بر عهده دارند. ماموریت‌های پشتیبانی شاتل فضایی در پی بازنشسته شدن شاتل‌ها در سال ۲۰۱۱ به پایان رسید.

تکمیل ساخت ایستگاه فضایی بین‌المللی برای سال ۲۰۱۵ میلادی برنامه‌ریزی شده است. تخمین زده می‌شود که جمع هزینه‌های این ایستگاه از آغاز ساخت تا پایان بیش از ۱۰۰ میلیارد یورو باشد. به این ترتیب، ایستگاه فضایی بین‌المللی پرهزینه‌ترین دستگاه ساخته شده در طول تاریخ بشر است.

ایستگاه فضایی بین‌المللی معمولاً با مخفف نام انگلیسی آن یعنی ISS نامیده می‌شود.


منبع: fa.wikipedia.org




  

                  


نظرات()       
پنجشنبه 1 مرداد 1394  10:11 قبل از ظهر

ساخت راکت آبی
منتظر پست های جدید ما باشید یک آموزش عالی برای بازدید کنندگان محترم سایت علمی... .
شاید در بعضی سایت ها و وبلاگ ها مطالب را به خوبی درک نکنید ولی در این وبلاگ با تمام سعی وتلاش خودم و تمام شما دوستان عزیز قصد در بهتر کردن مطالب این پست و وبلاگ داریم.

پست های جدید:






منابع:

کتاب:
 Water Rockets Challenge

سایت ها:
www.npl.co.uk/waterrockets

www.water-rocket.blogfa.com

www.iran-elmi.blogfa.com

www.chistaa.com

www.samanmp.blogsky.com

www.3nrocket.parsiblog.com

www.efa.ir

www.akairan.com

www.tebyan.net

www.3nrocket.parsiblog.com

www.wroc.rozblog.com

www.jaberpajuhesh.com

www.khublink.ir


نظرات()   
   
  • تعداد کل صفحات :2  
  • 1  
  • 2  
آخرین پست ها