تبلیغات
علمی - مطالب عمران

دکل های برق فشار قوی - قسمت سوم
انتقال انرژی

مهندسین طراح خطوط انتقال در محاسبات مربوط به طراحی این خطوط، میزان توان انتقال یافته را تا جای ممکن افزایش می‌دهند، البته ملاحظات و محدودیت‌هایی نیز مانند ایمنی شبکه، امکان گسترش شبکه، محدودیت‌های مربوط به مسیر و... در طراحی شبکه‌ها مدنظر قرار داده می‌شود.

راندمان خطوط انتقال با افزایش ولتاژ افزایش می‌یابد، چراکه این کار باعث کاهش یافتن جریان می‌شود. در انتقال توان با مقیاس زیاد راندمان دارای اهمیت بسیار بالایی است و تلفات بیشتر از استاندارد می‌تواند خسارت زیادی به یک شبکه وارد کرده و یا حتی اسفاده از آن را غیر اقتصادی کند و این اهمیت محاسبات و استانداردهای مربوط به تلفات را افزایش می‌دهد. بنابر این تلفات خطوط انتقال از پارامترهای اصلی محاسبات شبکه هستند.

به طور کلی شبکه انرژی الکتریکی از نیروگاه یا تولیدکننده، مدار یا شبکه انتقال و پست‌های تغییر ولتاژ تشکیل شده‌است. انرژی معمولاً در طول خطوط انتقال به صورت سه فاز AC جابه‌جا می‌شود. استفاده از جریان DC برای انتقال نیازمند تجهیزات پرهزینه برای تبدیل نوع جریان است. البته استفاده از این تجهیزات برای بعضی طرح‌های بزرگ قابل توجیه‌است. استفاده از انرژی الکتریکی به صورت تک فاز AC تنها در توزیع به مصرف کننده‌های خانگی و اداری کاربرد دارد چراکه در صنایع به دلیل استفاده از موتورهای سه فاز استفاده از انرژی الکتریکی به صورت سه فاز به‌صرفه‌تر است. البته استفاده از سیستم‌های با بیشتر از سه فاز نیز برای برخی کاربردهای خاص رایج است.

توان ورودی شبکه


در نیروگاه‌ها توان الکتریکی با ولتاژ نسبتاً کمی (در نهایت ۳۰ کیلوولت) تولید می‌شود و سپس به وسیله ترانسفورماتورهای پست قدرت با توجه به طول مسیر و دیگر ملاحظات شبکه تا ولتاژی بین ۱۱۵ تا ۷۶۵ کیلوولت (در ایران این ولتاژ معمولاً ۴۰۰ کیلو ولت است) افزایش می‌یابد تا امکان انتقال آن در طول مسیرهای طولانی فراهم شود.

خروجی شبکه انتقال


با نزدیک شدن خطوط انتقال به شهرها و مراکز تجمع جمعیت برای ایجاد ایمنی، ولتاژ در چند مرحله کاهش می‌یابد. مراحل کاهش یافتن ولتاژ در شبکه‌های استاندارد ایران به ترتیب از kV۲۳۰/۴۰۰، kV۱۳۲/۲۳۰، kV۶۳/۱۳۲ و kV۲۰/۶۳ است. در مرحله نهایی یا مرحله توزیع ترانسفورماتورهای توزیع ولتاژ را از kV۲۰ به برق مصرفی یا ۲۳۱/۴۰۰ ولت کاهش می‌دهند. در دیگر کشورها نیز ولتاژ مصرف‌کننده‌ها بین ۱۰۰ تا ۶۰۰ ولت است.

محدودیت‌ها

مقدار توان قابل انتقال در یک خط انتقال یک مقدار محدود است و این محدودیت به ویژه با توجه به طول خط انتقال تغییر می‌کند. برای یک خط انتقال کوتاه حرارت تولید شده بر اثر عبور جریان محدودیتی را ایجاد می‌کند چراکه هرچه حرارت سیم‌ها بیشتر شود بیشتر خم می‌شوند و بیشتر به زمین نزدیک می‌شوند که این نزدیکی به زمین در نهایت می‌تواند خطر آفرین شود همچنین ممکن است هادی‌ها بر اثر عبور جریان بالا ذوب شوند.

برای خطوط انتقال با طول متوسط (حدود ۱۰۰ کیلومتر) محدودیت بیشتر دررابطه با میزان افت ولتاژ در طول خط است و در خطوط انتقال طولانی مهمترین مسئله حفظ ثبات در شبکه‌است. زاویه بین فازها در یک سیستم سه فاز مقدیری ثابت است که تغییر بیش از حد آن در قسمتی از شبکه می‌تواند به بی‌ثباتی در کل شبکه الکتریکی بینجامد و در طول خطوط انتقال بسیار طولانی اختلاف فاز با توجه به توان و تولید شبکه تغییر می‌کند و این نکته موجب محدودیت در میزان جریان قابل انتقال در یک خط طولانی انتقال خواهد شد. برای بهبود ضریب توان در طول خطوط انتقال از تجهیزات اصلاح ضریب توان مانند خازن‌ها استفاده می‌شود. در خطوط انتقال HVDC محدودیتی در رابطه با ضریب توان خط وجود ندارد و تنها محدودیت مربوط به افت ولتاژ و تلفات ژولی خط می‌شود.

اچ وی دی سی (HVDC)

انتقال با جریان مستقیم یا اچ‌وی‌دی‌سی برای انتقال انرژی الکتریکی در مقیاس‌های بسیار بزرگ و در طول مسیرهای طولانی یا برای اتصال دو شبکه ناهماهنگ AC مورد استفاده قرار می‌گیرد. زمانی که انتقال انرژی الکتریکی باید در مسیرهای طولانی صورت گیرد، انتقال به صورت DC به علت کمتر بودن تلفات اقتصادی‌تر است. در این حالت کاهش تلفات و هزینه‌های مربوط به آن می‌تواند هزینه تبدیل انرژی الکتریکی از AC به DC را جبران کند.

از دیگر مزایای استفاده از با ثبات کردن دو شبکه اتصال AC متفاوت است. در صورتی که دو شبکه AC متفاوت برای مثال متعلق به دو کشور متفاوت به هم اتصال پیدا می‌کنند به علت ناهماهنگی شبکه‌ها ممکن است این اتصال با مشکلاتی نظیر ایجاد بی‌ثباتی در شبکه همراه باشد اما با استفاده از سیستم اچ‌وی‌دی‌سی این مشکل بر طرف خواهد شد، بدین ترتیب که در کشور فروشنده انرژی، انرژی الکتریکی به صورت DC درآمده و پس از طی مسیر انتقال در کشور مصرف کننده دوباره به صورت AC بازمی‌گردد.

خط انتقال هوایی

خط انتقال هوایی نوعی از خط انتقال است که در آن از دکل‌ها و تیرها برای نگه داشتن کابل‌ها بالای سطح زمین استفاده می‌شود. از آنجایی که در این گونه خطوط از هوا به عنوان عایق کابل‌ها استفاده می‌شود این روش انتقال یکی از کم هزینه‌ترین و رایج‌ترین روش‌های انتقال است. دکل‌ها و تیرهایی که برای نگهداشتن کابل‌ها استفاده می‌شود می‌توانند از جنس چوب، فولاد، بتون، آلومینیوم و در برخی موارد پلاستیک مسلح باشند. به طور کلی کابل‌ها مورد استفاده در خطوط هوایی از جنس آلومینیوم هستند (که البته با نواری از فولاد در داخل مسلح شده‌اند). از کابل‌های مسی در برخی خطوط انتقال ولتاژ متوسط و ولتاژ پایین و محل اتصال به مصرف‌کننده استفاده می‌شود.


منابع: آپارات - http://www.rajabielectric.ir/ - fa.wikipedia.org - http://hadi-haddad-khouzani-bargh.blogsky.com/ 




  

                  


نظرات()   
   

دکل های برق فشار قوی - قسمت دوم

واژه ولتاژ بالا یا فشارقوی به مدارهای الکتریکی‌ای اطلاق می‌شود که به خاطر میزان ولتاژ بالای موجود در آنها نیازمند تدبیرات ایمنی ویژه یا عایق‌بندی مناسب هستند. مدارهای ولتاژبالا در انتقال انرژی الکتریکی، لامپ اشعه کاتد، اشعه ایکس به کار می‌روند.

ولتاژ بالا به معنی ولتاژی بیش از ۱٬۰۰۰ ولت است بدین معنی که ولتاژهای بیش از هزار ولت را ولتاژ بالا و زیر هزار ولت را ولتاژ پایین می نامند.

گفته می‌شود زندگی در نزدیکی خطوط فشار قوی احتمال بیماری‌هایی نظیر سرطان، ناباروری و برخی بیماری‌های روانی را افزایش می‌دهد. یک راه حل مبارزه با این مشکل استفاده از خطوط زیرزمینی است.

حریم خطوط فشار قوی

برای حفظ مردم از اثرات سوء میدان‌های الکترومغناطیسی ناشی از خطوط فشارقوی، برای خطــوط برق ۲۰ کیلوولت ۵ متر، ۶۳کیلوولت ۱۳ متر، ۱۳۲ کیلوولت ۱۵ متر، ۲۳۰ کیلوولت ۱۷ متر و ۴۰۰ کیلوولت ۲۰ متر حریم درنظر گرفته شده است.

طراحی دکل های برق فشار قوی

وقتی‌ هدف‌، بهینه‌سازی‌ ابعاد و وزن‌ دکلهای‌ خطوط انتقال‌ نیرو باشد، طبیعی‌ است‌عوامل‌ مختلفی‌ از جمله‌ مشخصه‌ هادیها، آرایش‌ فازها و فاصله‌ آنها تا دکلها در این‌ امردخالت‌ دارد.

در این‌ نوشتار ضمن‌ بررسی‌ عوامل‌ مختلف‌ در محاسبه‌ فواصل‌ فازی‌، تأثیر آنها درطراحی‌ دکلهای‌ موجود نیز مورد بحث‌ و بررسی‌ قرار گرفته‌ است.

رچه‌ نقش‌ هر یک‌ از عوامل‌ جوی‌ و محیطی‌، بسیار مهم‌ است‌، اما فاصله‌هادیها تا بدنه‌ یا بازوی‌ برجها، نقش‌ مؤثرتری‌ را در طراحی‌ ابعاد و وزن‌ دکلها یا برجهای‌خطوط انتقال‌ نیرو دارد.

همچنین‌ ابعاد دکلهای‌طراحی‌ شده‌ در کشور ایران‌ با چند نمونه‌ از دکلهای‌ مربوط به‌ خطوط انتقال‌ نصب‌ شده‌ درچند کشور خارجی‌ مقایسه‌ شده‌ است‌. نتایج‌ این‌ بررسیها نشان‌ می‌دهد در طراحی‌ دکلهای‌ خطوط انتقال‌ نیرو، فواصل‌ فازها از بدنه‌ دکلها و از یکدیگر، بیشتر از حد مورد نیازاست‌ که‌ این‌ امر نشانگر در نظر گرفتن‌ ضریب‌ اطمینان‌ بالا بوده‌ که‌ موجب‌ افزایش‌ وزن‌آنها و در نتیجه‌ قیمت‌ خطوط انتقال‌ نیرو می‌شود.

گرچه‌ ابعاد و وزن‌ دکلها به‌ عوامل‌ بسیارمتعددی‌ از جمله‌

فاصله‌ اسپن‌، سرعت‌ و زاویه‌وزش‌ باد، ضخامت‌ یخ‌، وزن‌ و قطر هادی‌ وعوامل‌ دیگر وابسته‌ است‌ اما در یک‌ شرایطمعین‌، فواصل‌ فازها یکی‌ از عوامل‌ مهم‌ ومؤثر در طراحی‌ دکلهای‌ خطوط انتقال‌ نیرواست‌. با افزایش‌ فاصله‌ هادیها از بدنه‌ یا بازوی‌ دکلها، نیروی‌ تحمیلی‌ بر آنها تغییر می‌کند که‌ این‌ امر سبب‌ افزایش‌ ابعاد، وزن‌ وقیمت‌ آنها می‌شود.

توجه‌ به‌ این‌ بخش‌ از طراحی‌، می‌تواند عامل‌ مؤثری‌ در کاهش‌هزینه‌های‌ مربوط به‌ ساخت‌ دکلها و در نتیجه‌سرمایه‌گذاری‌ خطوط انتقال‌ نیرو باشد .بررسی‌ فواصل‌ فازی‌ در مراجع‌ مختلف‌نشان‌ می‌دهد با وجود مدلها و روابط متعددی‌ که‌ برای‌ محاسبه‌ فواصل‌ فازی‌ ارایه‌ شده‌ است‌، در عمل‌ فواصل‌ فازها حتی‌ در شرایط محیطی‌ یکسان‌، برابر نیست‌ که‌ وجود دکلهای‌ متنوع‌ با ابعاد و وزن‌ مختلف‌ درشبکه‌های‌ برق‌رسانی‌ ایران‌ مؤید این‌ مطلب‌ است‌. لذا با توجه‌ به‌ اهمیت‌ فواصل‌ فازها وجای‌گذاری‌ هادیها در طراحی‌ دکلها، پهنای ‌باند عبور و در نتیجه‌ سرمایه‌گذاری‌ خطوط انتقال‌ نیرو، در این‌ نوشتار مورد بحث‌ و بررسی‌قرار می‌گیرد.

انتقال انرژی الکتریکی


[http://www.aparat.com/v/cVESi]


فرایند جابجایی توان الکتریکی را انتقال انرژی الکتریکی گویند. این فرایند معمولاً شامل انتقال انرژی الکتریکی از مولد یا تولید کننده به پستهای توزیع نزدیک شهرها یا مراکز تجمع صنایع است و از این پس یعنی تحویل انرژی الکتریکی به مصرف کننده‌ها در محدوده توزیع انرژی الکتریکی است. انتقال انرژی الکتریکی به ما اجازه میدهد تا به سادگی و بدون پذیرفتن هزینه حمل سوختها و همچنین جدای از آلودگی تولید شده از سوختن سوختها در نیروگاه، از انرژی الکتریکی بهره بگیریم. حال آنکه در بسیاری موارد انتقال منابع انرژی مانند باد یا آب سدها غیرممکن است و تنها راه ممکن انتقال انرژی الکتریکی است.

به علت زیاد بودن میزان توان مورد بحث، ترانسفورماتورها کمابیش در ولتاژهای بالایی کار میکنند(۱۱۰ کیلوولت یا بیشتر). انرژی الکتریکی معمولاً در فواصل دراز به وسیله خطوط هوایی انتقال مییابد. از خطوط زیر زمینی فقط در مناطق پر جمعیت شهری استفاده میشود و این به دلیل هزینه بالای راهاندازی و نگهداری و همچنین تولید توان راکتیو اضافی در این گونه خطوط است.

امروزه خطوط انتقال ولتاژ، بیشتر شامل خطوطی با ولتاژ بالاتر از ۱۱۰ کیلوولت می‌شوند. ولتاژهای کمتر، نظیر ۳۳ یا ۶۶ کیلوولت به ندرت و برای تغذیه بارهای روشنایی در مسیرهای طولانی مورد استفاده قرار می‌گیرند. ولتاژهای کمتر از ۳۳ کیلوولت معمولاً برای توزیع انرژی الکتریکی مورد استفاده قرار می‌گیرند. از ولتاژهای بیشتر از ۲۳۰ کیلوولت با نام «ولتاژهای بسیار بالا» (extra high voltage) یاد می‌شود چراکه بیشتر تجهیزات مورد نیاز در این ولتاژها با تجهیزات ولتاژ پایین کاملاً متفاوتند.

تاریخچه

سال‌ها پیش یعنی در سال‌های آغازین بهره‌گیری از انرژی الکتریکی، انتقال توان با همان ولتاژمصرف کننده‌ها انجام می‌گرفت و این به دلیل استفاده از توان الکتریکی به صورت DC بود، چراکه در آن زمان هیچ راهی برای افزایش ولتاژ DC وجود نداشت و از آنجا که انواع مختلف مصرف کنندهها مثل لامپها یا موتورها نیازمند ولتاژهای مختلفی بودند برای هر یک باید از ژنراتوری جداگانه استفاده میشد که این خود امکان استفاده از یک شبکه بزرگ برای تغذیه کلیه مصرف کننده‌ها را از بین می‌برد.

در جلسه گروه AIEE در ۱۶ می۱۸۸۸ نیکولا تسلا مقالهای را با نام «سیستم جدید موتورها و ترانسفورماتورهای متناوب» ارایه کرد و به بیان مزایای استفاده از این سیستم پرداخت. مدتی بعد شرکت «وستینگ هوس» پیشنهاد ساخت اولین سیستم جریان متناوب را داد.

با استفاده از ترانسفورماتور امکان اتصال مولدها به خطوط انتقال ولتاژ بالا و همچنین امکان اتصال خطوط ولتاژ بالا به شبکههای محلی توزیع فراهم شد. با انتخاب فرکانسی مناسب امکان تغذیه انواع بارها از جمله روشناییها و موتورها ایجاد میشد. مبدل‌های گردان و بعدها لامپهای قوس جیوه و دیگر یکسو کنندههای جریان امکان اتصال مصرف کنندههای DC را با استفاده از یک نوع یکسو ساز به شبکه مهیا می‌ساختند. حتی مصرف کنندههای با فرکانسهای متفاوت هم میتوانستند با استفاده از مبدل‌های گردان به شبکه متصل شوند. با استفاده از نیروگاههای متمرکز برای تولید برق همچنین امکان صرفهجویی به وسیله تولید انبوه فراهم شد و ضریب بار در هر نیروگاه امکان تولید با راندمان بالاتر را نیز ایجاد کرد به طوریکه امکان استفاده از برق با قیمت کمتری برای مصرف کنندهها فراهم شد. بدین ترتیب امکان به وجود آمدن یک شبکه بزرگ برای تغذیه انواع مختلفی از مصرف کننده‌ها پدید آمد.

با استفاده از نیروگاههای چند برابر بزرگ‌تر که به منطقه بزرگی اتصال داده شده بودند، قیمت تمام شده تولید برق کاهش یافت و امکان استفاده از نیروگاههای با راندمان بالاتر فراهم شد که میتوانستند بارهای مختلف را تغذیه کنند. همچنین بدین ترتیب ثبات تولید برق افزایش پیدا کرد و هزینه سرمایه‌گذاری در این بخش کاهش یافت و در نهایت امکان استفاده از منابع انرژی دور افتاده مثل نیروگاههای هیدروالکتریک و یا زغال سنگ معادن دور دست، بدون نیاز به پرداخت هزینه حمل و نقل سوختها فراهم شد.

در خطوط انتقال ابتدایی از مقره‌های «pin-and-sleeve» استفاده می‌شد. این مقره‌ها شبیه مقره‌هایی هستند که امروزه برای خطوط تلفن هوایی مورد استفاده قرار می‌گیرد. استفاده از این مقره‌ها دارای محدودیت بود چراکه تا ولتاژ ۴۰ کیلوولت قابل استفاده بودند. در سال ۱۹۰۷ ابداع مقره‌های بشقابی به وسیله هارولد باک (Harold W. Buck) از شرکت «Niagara Falls Power» امکان استفاده از مقره‌ها در ولتاژهای بالاتر را هم فراهم آورد به طوری که اولین خط انتقال برای مقادیر بالای انرژی الکتریکی در ایالات متحدهبین نیروگاه هیدروالکتریک آبشار نیاگارا و «بافالو» در نیویورک به وجود آمد. هم اکنون تندیس نیکولا تسلا برای قدردانی از همکاری او در راه انتقال انرژی الکتریکی در کنار آبشار نیاگارا قرار دارد.

در طول قرن بیستم ولتاژ انتقال رفته رفته افزایش یافت. در سال ۱۹۱۴ پنجاه پنج خط انتقال با ولتاژ بیش از ۷۰ کیلوولت درحال استفاده بودند که در این میان بیشترین ولتاژ انتقال ۱۵۰ کیلوولت بود. اولین خط انتقال سه فاز نیز با ولتاژ ۱۱۰ کیلو در آلمان بین لاچهامر و ریزا در سال ۱۹۱۲ راه‌اندازی شد. در هفدهم آوریل ۱۹۲۹ اولین خط انتقال ۲۲۰ کیلوولت در آلمان به بهره‌برداری رسید که در مسیرش از نزدیکی چهار شهر عبور می‌کرد. در این خط دکل‌ها برای افزایش ولتاژ احتمالی تا ۳۸۰ کیلو ولت ساخته شده بودند. اولین خط انتقال ۳۸۰ کیلوولت در سال ۱۹۵۷ ساخته شد، ده سال بعد یعنی در سال ۱۹۶۷ اولین خط انتقال با ولتاژ بسیار بالای ۷۳۵ کیلوولت ساخته شد. در نهایت در سال ۱۹۸۲ در اتحاد جماهیر شوروی خط انتقالی با ولتاژ ۱۲۰۰ کیلوولت ساخته شد؛ این ولتاژ بیشترین ولتاژ مورد استفاده قرار گرفته در خطوط انتقال در جهان است. علت استفاده از چنین ولتاژ در شوروی پهناور بودن این کشور نسبت به تراکم شهرها بود.

شتاب بالای صنعتی شدن در قرن بیستم به سرعت انرژی الکتریکی را به یکی از زیر بناهای مهم اقتصادی در کشورهای صنعتی بدل کرد. بدین گونه ژنراتورهای محلی و شبکه‌های کوچک توزیع به سرعت جای خود را به شبکه‌های بزرگ تولید و انتقال انرژی دادند. با آغاز جنگ جهانی اول به شتاب این تغییرات افزوده شده و دولت‌ها به سرعت شروع به ساخت نیروگاه‌های بزرگ برای تولید انرژی الکتریکی مورد نیاز در کارخانه‌های اسلحه سازی کردند. بعدها از این نیروگاه‌ها برای تغذیه مصرف کننده‌های شهری استفاده شد.


منابع: آپارات - http://www.rajabielectric.ir/ - fa.wikipedia.org - http://hadi-haddad-khouzani-bargh.blogsky.com/ 




  

                   


نظرات()   
   
جمعه 21 خرداد 1395  01:19 بعد از ظهر

درباره چاه ارت

برای حفظ ایمنی در ساختمان و محل سکونت یا محل کار و هر مکان دیگری بایستی از یک سسیستم حفاظتی استفاده شود.مهمترین سیستم حفاظتی ,سیستم ارتینگمی باشد .

سیستم ارتینگ یا چاه ارت در اکثر مکان ها استفاده می شود.در زمین هایی که امکان حفاری وجود دارد از چاه ارت و در سایر مکان ها از سیستم ارتینگ استفاده می شود.سیستم ارتینگ برای جلوگیری از خطراتی که ناشی از صاعقه می باشد استفاده می شود.برای دستیابی به یک سیستم ارتینگ کارآمد، بادوام و قابل اعتماد، باید شرایط مختلفی، همچون طراحی، اجرا و انتخاب مصالح مناسب را مورد توجه قرار داد. اما به طور کلی می توان گفت، چاه ارت از حساسیت و ویژگی‌های خاصی برخوردار است، زیرا پس از اجرای چاه ارت امکان دستیابی مجدد به آن وجود ندارد و در صورت بروز نقص یا اشکال نمی توان به طور کامل این نقص را بر طرف نمود.

می‌توان گفت مهم‌ترین و حساس‌ترین سیستم اتصال زمین، چاه ارت می باشد و طراحی و اجرای صحیح آن از اهمیت اساسی برخوردار است. اجرای چاه ارت بسیار حساس می باشد و فقط افرادی که تخصص کافی در این زمینه را دارند می توانند چاه ارت را نصب و اجرا نمایند. در اجرای چاه ارت بایستی برخی موارد را رعایت نمایید تا چاه ارت مناسبی داشته باشید و به خوبی کار کند.گاهی یک بی‌دقتی ساده در اجرای چاه ارت باعث از دست رفتن کل هزینه‌ها و ناکارآمدی سیستم چاه ارت می شود  که خود باعث بروز پیامدهای ناگواری می شود.

سیستم حفاظتی و ایمنی

امروزه وجود یک سیستم حفاظتی و ایمنی در اکثر ساختمان های بزرگ و برج های تجاری و اداری از ملزومات ساختمان می باشد .برای حفظ ایمنی و جلوگیری از خطرات اجتمالی صاعقه استفاده از سیستم ارتینگ و چاه ارت ضروری 

می باشد.عملکرد چاه ارت در حفظ ایمنی موثر می باشد,سیستم ارتینگ یا اتصال به زمین توسط متخصصین این حوزه بایستی نصب شود.در بعضی مکان ها از سیستم ارتینگ استفاده می شود و در برخی دیگر از چاه ارت استفاده می شود. با توجه به این که سیستم ارتینگ از نوع حفاظتی یا الکتریکی باشد می توان از روش های مختلف اجرای چاه ارت استفاده کرد . یکی از این روش ها قرار دادن الکترود ها در زمین است.هدف استفاده از سیستم ارتینگ کاهش مقاومت اتصال به زمین برای انتقال ولتازهای اضافی نا مطلوب است.ازعوامل موثر در مقاومت خاک مواردی مانند نوع خاک،آب وهوا و شرایط فصلی را می توان نام برد .سیستم ارتینگ که برای حفاظت در برابر صاعقه استفاده می شود  وبرای ارتباط آنها با سیستم حفاظت زمین باید نکاتی را رعایت کرد.

مزایای استفاده از سیستم ارتینگ

با در نظرگرفتن  استفاده گسترده از تجهیزات کامپیوتری و حفاظت از این تجهیزات و نیروی انسانی بایستی از سیستم ارتینگ استفاده شود.استفاده از سیستم ارتینگ از آسیب رسیدن به نیروی انسانی و تجهیزات الکتریکی پیشگیری می کند.برای حفاظت افراد و دستگاههای کامپیوتری و دیجیتالی، ولتاژهای اضافی تولید شده در بدنه كه باعث صدمه دیدن دستگاهها و افراد می شود، همچنین ولتاژهای بسیار زیاد و خطرناك ناشی از برخورد صاعقه با دكلها را بایستی خنثی کنیم .به همین دلیل از سیستم ارتینگ استفاده می شود.
الف ـ حفاظت و ایمنی نیروی انسانی
ب ـ حفاظت و ایمنی وسایل و تجهیزات الكتریكی و الكترونیكی
ج ـ حذف ولتاژ اضافی
د ـ جلوگیری از ولتاژ تماسی
ه ـ جلوگیری از ولتاژهای ناخواسته و صاعقه

لزوم استفاده از چاه ارت

در دنیای امروزی در اکثر مکان ها برای حفظ افراد و تجهیزات مورد استفاده از خطرات احتمالی و خطرات ناشی از صاعقه از سیستم ارتینگ و چاه ارت استفاده می شود, به عبارت دیگر برای حفظ ایمنی بیشتر برای اکثر ساختمان ها و مکان های

بزرگ و تجاری و کارخانه ها از  سیستم ارت استفاده می شود. لزوم استفاده از چاه ارت در حفظ ایمنی و امنیت بسیار مهم می باشد.شرکت نیک بینش کارن یک شرکت معتبر و متخصص در طراحی و اجرای چاه ارت می باشد.شرکت نیک بینش کارن با استفاده از کادری متخصص اجرای چاه ارت را انجام می دهد.

چاه ارت یک سیستم حفاظتی می باشد که برای حفظ ایمنی بیشتر در اکثر مکان ها اجرا می شود,اجرای چاه ارت در هر مکانی انجام می شود به طوری که در برخی زمین ها اجرای چاه ارت به صورت عمقی و در برخی دیگر به صورت سطحی انجام می شود.برای حفر چاه ارت به صورت عمقی بایستی زمین دارای خاک مناسب باشد و در برخی زمین ها که امکان چاه ارت به صورت عمقی وجود ندارد ,اجرای چاه ارت به صورت سطحی انجام می شود.

سیستم ارتینگ الکترولیتی

نوعی از سیستم ارتینگ که برای حفظ امنیت بیشتر است,سیستم ارتینگ الکترولیتی می باشد,سیستم ارتینگ الکترولیتی یک سیستم ارتینگ چند منظوره می باشد که برای ایمنی بیشتر استفاده می شود.

از این نوع سیستم ارتینگ برای حفاظت طولانی مدت استفاده می شود و برای امنیت بیشتر در برابر صاعقه های خطرناک و انرژی های تولید شده خطرناک به وسیله صاعقه است.از سیستم ارتینگ الکترولیتی در اکثر مکان ها استفاده می شود,مکان هایی که در آن ها تجهیزات کامپیوتری و دیجیتالی کاربرد فراوانی دارند,بیشتر از سایر مکان ها از سیستم ارتینگ استفاده می کنند.سیستم ارتینگ الکترولیتی ,کارکرد و قابلیت دستگاه های الکترونیکی یا دیجیتالی را در برابر خطرات افزایش می دهد و یک سیستم ارتینگ پایدار می باشد که در طولانی مدت می توان از آن استفاده کرد.

اجرای سیستم ارتینگ الکترولیتی

 سیستم ارتینگ الکترولیتی  یک سیستم ارتینگ می باشد که برای کسب رطوبت از اتمسفر از یک فرآیند هیدروسکوپی استفاده می کند. رطوبت و مواد شیمیایی که در درون الکترود وجود دارد با محلولی الکترولیتی واکنش می دهند و محلول الکترولیتی به درون خاک می رود و این محلول رسانایی خاک را افزایش می دهد و این رسانایی باعث کاهش مقاومت خاک می شود.این سیستم یک سیستم ارتینگ مفید می باشد که به شدت مقاومت خاک را کاهش می دهد.

هدف اجرای سیستم ارتینگ

در سال های دور ,حدودا در 200سال پیش اساسا مفهومی به نام سیستم ارتینگ وجود نداشت و هیچ جایی از تجهیزات الکتریکی ارت نمی شد و به همین دلیل در منازل و اماکن عمومی برق گرفتگی و صدمات بسیاری

به بار می آمد.مهمترین هدف اجرای سیستم ارتینگ جلوگیری از برق گرفتگی و خطرات ناشی از آن است, از همین رو در سال 1924و برای اولین بار استفاده از سیستم ارت در انگلستان اجباری شد واکثر اماکن در انکلستان از سیستم ارت استفاده کردند.

در حال حاضر در اکثر مکان های بزرگ و برج های تجاری در تمام دنیا برای جلوگیری از خطرات جبران ناپذیر برق گرفتگی از سیستم ارتینگ استفاده می کنند.سیستم ارتینگ یک سیستم حفاظتی می باشد که در اصطلاح به آن زمین کردن نیز می گویند و از نظر علمی به اتصال الکتریکی مناسب به زمین در صورتی که زمین عایق مناسبی برای انتقال جریان های خطا(صاعقه) باشد, سیستم ارتینگ می گویند.

اهداف کلی اجرای سیستم ارتینگ

1-کارکرد صحیح تجهیزات حفاظتی

2- مهار جریان های تولیدشده از القـائـات الکتـرو مغناطیسی و تخلیه الکتریسته ساکـن

3-کاهش ولتاژ گـام و تماس در مواقع بروز اختلاف پتانسیل های خطرناک

4-حفاظت جان انسان ها و کاربـرد مناسب سیستم های الکتریکی ، الکترونیکی و دیجیتالی




منبع: 

http://earth.karenteam.com/




  
                  


  • آخرین ویرایش:جمعه 21 خرداد 1395
نظرات()   
   
دوشنبه 30 شهریور 1394  11:19 قبل از ظهر
نوع مطلب: (رشته ،مهندسی ،ساختمان ،سنگ ها ،معدن ،عمران ،) توسط: Mohammad Sadr

مهندسی عمران
طراحی سازه‌های پیچیده‌ای همچون ایستگاه فضایی بین‌المللی مستلزم درکی عمیق از تحلیل سازه‌ها است.

مهندسی عمران یکی از حرفه‌های مهندسی است که به طراحی، نگهداری و ساخت سازه‌های مصنوعی و طبیعی شامل جاده‌ها، پل‌ها،کانال‌ها، سدها و ساختمان‌ها می‌پردازد. از لحاظ قدمت، مهندسی عمران پس از مهندسی جنگ، دومین نظام مهندسی به حساب می‌آید و امروزه مهندسی عمران، حد واصل مهندسی نظامی و مهندسی غیرنظامی محسوب می‌گردد. مهندسی محیط زیست، مهندسی ژئوتکنیک،ژئوفیزیک، ژئودزی، مهندسی کنترل، مهندسی حمل و نقل، علوم زمین، علوم جوی، مهندسی قانونی، مهندسی شهری، مهندسی هیدرولیک،علم مواد، مهندسی سازه‌های دریایی، مدیریت سواحل، نقشه‌برداری و مهندسی سازه از جمله زیرشاخه‌های مهندسی عمران هستند.
تاریخچه

آغاز فعالیت‌های مهندسی عمران احتمالاً بین ۴۰۰۰ تا ۲۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح و در مصر باستان و میان‌رودان بوده‌است. هنگامی که انسان‌ها زندگی عشایری را رها کردند؛ نیاز به ساخت‌وساز جهت تأمین سرپناه پدید آمد. در همان زمان گسترش حمل‌ونقل به نحو فزاینده‌ای اهمیت یافت و به اختراع چرخ و همچنین آغاز دریانوردی منجر شد.

تا پیش از دوران مدرن، تفاوت واضحی بین مهندسی عمران و معماری وجود نداشت. و اغلب از این دو عنوان به جای یک‌دیگر استفاده می‌شد. از ساخت هرم‌های مصری (۲۷۰۰–۲۵۰۰ پیش از میلاد) می‌توان به عنوان اولین نمونه از ساخت سازه‌های عظیم یاد کرد. از دیگر سازه‌های تاریخی عمرانی می‌توان به سامانهٔ مدیریت آب قنات در ایران باستان (با قدمت بیش از ۳۰۰۰ سال)، پارتنون در یونان باستان (۴۴۷–۴۳۸ پیش از میلاد)،جادهٔ آپیا در روم باستان (۳۱۲ پیش از میلاد) و دیوار بزرگ چین (۲۲۰ پیش از میلاد) اشاره‌کرد.

در قرن هجدهم میلادی تعریف مهندسی عمران از مهندسی جنگ تفکیک شد. جان اسمیتون اولین کسی بود که خود را مهندس عمران خواند. او کسی بود که فانوس دریایی ادیستون را بنا کرد و در سال ۱۷۷۱ به کمک همکارانش انجمن علمی مهندسان عمران اسمیتونین را بنیان نهاد.

در سال ۱۸۱۸ مؤسسهٔ مهندسان عمران در لندن تأسیس شد و در سال ۱۸۲۰ توماس تلفورد، مهندس برجسته، اولین رئیس مؤسسه شد. مؤسسه در سال ۱۸۲۸ مجوز سلطنتی را کسب کرد. متن این مجوز، مهندسی عمران را این‌گونه معرفی می‌کند:

هنر هدایت منابع بزرگ قدرت در طبیعت برای استفاده و آسایش انسان، به عنوان ابزار تولید و حمل‌ونقل در کشور، جهت تجارت داخلی و خارجی، که در ساخت راه‌ها، پل‌ها، قنات‌ها، کانال‌ها، هدایت رودها، و اسکله‌ها جهت واردات و صادرات و ساخت بندرها، لنگرگاه‌ها، خال‌ها، موج‌شکن‌ها و فانوس‌های دریایی به کار می‌رود و هنری برای هدایت قدرت مصنوعی برای اهداف تجاری و ساخت‌وساز و استفاده از ماشین‌آلات و زه‌کشی شهرها و روستاها است.

پونت دو گارد در فرانسه٬ یک قنات رومی ساخته‌شده در حدود ۱۹ سال پیش از میلاد.

مهندس عمران

اکثر مهندسان عمران دارای مدرک دانشگاهی این رشته هستند. در بیشتر کشورها، کارشناسی سطح پایهٔ مهندسی عمران است و تحصیل آن اغلب از ۳ تا ۵ سال به طول می‌انجامد. دروس این سطح، عموماً شامل بخش‌هایی از علوم فیزیک، ریاضی، مدیریت پروژه و دروس اختصاصی مهندسی عمران می‌گردد.

لئونارد اویلر تئوری کمانشستون‌ها را کشف نمود.



منبع: ویکی پدیا دانشنامه آزاد




  

                  


نظرات()   
   
شنبه 7 شهریور 1394  05:18 بعد از ظهر
نوع مطلب: (زمین ،اعماق زمین ،سنگ ها ،معدن ،گاز ،نفت ،عمران ،) توسط: Mohammad Sadr

تاریخچه و سابقه معدن کاری
تاریخ بسیار طولانی تمدن موجود در منطقه تكاب (تخت سلیمان) حكایتی اجمالی از شناخته بودن این معدن از زمان مادها و ساسانیان دارد . همچین آثارمعدنكاری یافت شده از آن زمان و همچنین استفاده از آن زمان و همچنین استفاده از پلاسرها و شستشوی ماسه های طلا دار در دوران باستان نیز موید این موضوع می باشد.

معدن آرسنیك نیز از حدود 39-44 سال قبل تاكنون فعال بوده‌است و ارپیمنت به صورت كریستالی به همراه گوژسیاه از آن استخراج شده است. تولید آن متغیر و با توجه به شرایط استخراجی، تعداد كارگران و بازار فروش در نوسان بوده است. مواد استخراجی به سه بخش درجه یك (ارپیمنت به صورت كریستالی)، درجه دو (ارپیمنت به همراه گوژسیاه) و درجه سه (درصد گوژسیاه بیشتر از ذرات ارپیمنت) تقسیم شده و با قیمت‌های مختلف به فروش می‌رسد. این مواد بیشتر در صنایع شیمیایی به مصرف می‌رسد.

 

(( اطلاعات زیر فقط جهت یاداوری و آشنائی بیشتر بوده و مربوط به سالهای گذشته میباشد.هم اکنون اکتشافات جدیدی توسط تیم های اعزامی به محل در حال انجام است))


كارهای معدنی موجود به صورت تونل‌های تقریباً افقی است كه اكثراً متروكه و غیرقابل استفاده است و تنها تونل فعال معدن، تونل T8 می‌باشد كه در افق 2385+ متری قرار دارد. این تونل با امتداد تقریباً شرقی – غربی حفر شده و هم‌اكنون نیز در حال پیشروی است. البته هیچ‌گونه نقشه‌برداری و پیمایش سیستماتیك در این تونل انجام نشده و برداشت‌های صورت گرفته در حد دقت متر و كمپاس است. پیشروی در این تونل بدون نقشه و برنامه‌ریزی قبلی انجام می‌شود و كلیه دستك‌ها، فقط برای رسیدن به توده‌های گوژسیاه حفر شده و به محض خارج شدن از گوژسیاه متوقف شده است. مواد استخراجی از معدن به اندازه كافی نرم بوده و بدون هیچ‌گونه ماده منفجره‌ای و به كمك پیكورهای بادی استخراج می‌شوند و پس از بارگیری در واگن به بیرون از معدن منتقل و در دمپ‌های كوچك انباشته می‌شوند. این روش استخراجی سال‌ها است كه بدون هیچ‌گونه توسعه‌ای در این معدن در حال انجام است.

آبكشی از معدن به صورت طبیعی و ازطریق حفر جوی در كنار تونل‌ها انجام می‌شود و جهت نگهداری دیوارها و سقف نیز فقط از چوب استفاده می‌گردد. قسمت‌های انتهایی تونل به علت آب‌دهی زیاد، قابل رفت و آمد نیست و فقط تاحدود 90 متری از دهانه تونل مسیر حمل و نقل مناسب است.

علاوه بر تونل T8، تونل دیگر موجود در معدن، تونل T9 می‌باشد كه در افق 2410 + متری قرار دارد. این تونل فقط یك تونل اكتشافی بوده و ماده معدنی در آن یافت نمی‌شود. تنها سنگ قابل مشاهده در این تونل سنگ آهك است. این تونل فاقد آب، نگهداری و روشنایی می‌باشد و به علت بالا بودن مقاومت سنگ‌های دیواره، هنوز پابرجاست و فقط قسمتی از دستك جنوبی آن بر اثر گسیختگی در توده سنگ مسدود شده است.

منبع: زرشوران



  

                  


نظرات()   
   
پنجشنبه 29 مرداد 1394  04:53 بعد از ظهر
نوع مطلب: (لوله ها ،جوش کاری ،آموزشی ،گاز ،نفت ،عمران ،) توسط: Mohammad Sadr

جوشکاری لوله های انتقال گاز

جوشکاری لوله ها انتقال گاز نظیر لوله های انتقال گاز طبیعی و گاز مایع یکی از مهمترین جوشکاریها بوده و توجه به این امر مهم مخصوصاً در تاسیسات نفتی کشور بسیار حائز اهمیت است


 زیر در این روش علاوه بر اهمیت کیفیت جوش با توجه به فشار وارده بر جدار لوله ها بویژه در خطوط خاص انتقال گاز که فشار داخل متجاوز از kg 70 نیرو بر سانتی متر مربع یا Psi 1000 ( پوند بر اینچ مربع ) می باشد ( توزیع اینکه فشار گاز ها تا ریگلاتور مراکز تجاری و صنعتی  و منازل 60 Psi بوده و این فشار ( 60 Psi بعد از ریگلاتور هر منزل و ورد به لوله اصلی به      psi کاهش می یابد و برای مراکز تجاری و صنعتی از 60 psi به 2 psi کاهش می یابد) ونیز با توجه به عبور لوله ها از نقاط مختلف بالاخره نوع مواد سوخت داخل لوله ها در اثر مرور زمان نسبت به جدار لوله ها و اتصالات بی تاثیر نخواهد بود اهمیت و دقت عمل را در این امر مهم ایجاد می کند.

بنابراین این امر مهم به طور کامل شرح داده خواهد شد  و کلیه موارد مربوط به این روش مورد بحث و بررسی کامل قرار می گیرد .

جنس لوله ها :

 جنس لوله های انتقال گاز اثر از نوع فولادی بوده که عناصر تشکیل دهنده آنها به شرح ذیل می باشد.

آهن 7/97 درصد

منگنز 4/0 الی 4/1 درصد

وانادیوم 027/0 درصد

کربن 1/0 الی 4/0 درصد

فسفر 04/0 درصد

تیتانیوم 03/0 درصد

سیلیسیوم 35/0 درصد

گوگرد 05/0 در صد

نایابیم 01/0 درصد

عملیات جوشکاری :

1ـ سطح لوله های که به همدیگر اتصال داده می شود باید از مواد زائد پاک شود.

2ـ الکترود و دستگاه جوش یابد سالم باشد.

3ـ محیط از مواد آتش زا تخلیه شده باشد

4ـ لوله های که می خواهید روی آنها عمل جوشکاری انجام دهید باید پخ 5/37 تا 30 روی آنها ایجاد نمایید .

با رعایت فاصله لوله ها را به یکدیگر جوش می دهیم و بعد از اتمام پاس یک بار توسط برس ، گل الکترود  از روی سطح جوش برداریم و بلا فاصله بعد از اتمام پاس 1 شروع به انجام پاس2  می نماییم . و توسط سوهان عمل پاکسازی را انجام می دهیم ( فاصله زمانی بین پاس 1 و 2 نباید از 5 دقیقه بیشتر باشد.

 آماده سازی لب های جوش در جوش کاری لوله ها:

لبه های جوش  دادنی بسته به ضخامت و قطر لوله ها معمولاً به 4 نوع مختلف به شرح زیر آماده می گردند.

الف ) حالت اول بدون پخ زدن برای لوله های از قطر 2/1 تا قطر 1 که در این روش قرار دادن فاصله مناسب عمل جوشکاری را انجام می دهیم .

ب) حالت جناقی یک طرفه یا V شکل

ج) حالت جناقی دو طرفه یا X شکل

د) حالت لاله ای یک طرفه یا U شکل

ه) حالت لایه ای دو طرفه یا  Hشکل

جوشکاری لوله ها:

لوله های فولادی را معمولا ًدر چهار وضعیت مختلف به شرح زیر جوشکاری می کنند.

وضعیت افقی متحرک یا 1gیا چرخشی در این حالت الکترود ثابت ولوله ها دارای حرکت چرخشی در حول محور خود است .

1ـ وضعیت عمودی یا  G2 ( ثابت قائم) در این حالت لوله ها بطور عمودی در حالت قائم و بطور ثابت قرار گرفته اما الکترود متحرک بطور افقی حول محور لوله ها جوش می دهد

2ـ وضعیت افقی ثابت 3G در این حالت لوله ثابت و الکترود در حول لوله می چرخد .البته می توان از پائین به بالا یا مرز بالا به پائین پیرامون لوله هار را جوشکاری نمود.

3ـ وضعیت مایل به 45 درجه : در این حالت ثابت و الکترود پیرامون لوله ها به گردش در می آید

روش های مختلف جوشکاری لوله ها :

جوشکاری لوله های انتقال سوخت می توان در محدود 4 روشن مندرج در زیر انجام گیرد .

الف) روش جوشکاری دستی با قوس الکتریکی و الکترودهای پوشش دار

ب) روش جوشکاری با قوس الکتریکی و استفاده از فلاسک هادی ( پودر های هادی )

ج) روش جوشکاری با قوس الکتریکی و استفاده از گاز بی اثر ارگون یا استفاده از گازCO2 

د) روش جوشکاری با شعله او کسی استیلن

جوشکاری لوله ها در پاسهای مختلف :

اکثر لوله ها بویژه لوله های با قطر بالا معمولاً در چندین پاس مختلف و روی هم به شرح زیر جوشکاری می شوند .

1ـ پاس اول یا ریشه جوش اساس هر جوش رضایت بخش بویژه در جوش کاری لوله ها برای پاس اول که به نام ریشه جوش موسوم است استوار است جوشکاری پاس اول لوله های معمولاً در حالت عمودی سر بالا انجام می گیرد زیرا در این روش اولاً کنتور ناحیه مذاب برای جوش کاری راحت تر و ساده تر از حالت عمودی سرازیر بوده ، ثانیاً به دلیل کند بودن سرعت جوشکاری نفوذ جوش به مراتب بیشتر ئ یکنواخت تر از روش دیگر خواهد بود با توجه لوله و نحوه قرار گرفتن آن در حالت افقی همانطوری که قبلاً نیز شرح داده شده معمولا  قسمت تحتانی مقاطع لوله به صورت جوش سقفی ( بالای سر ) و قسمت فوقانی آن تخت جوشکاری می گردد. با توجه به این امر در قسمت تحتانی لوله بایستی شرایط جوش کاری در حالت بالای سر که قبلاً نیز در این مورد تذکرات لازم داده شده است در نظر گرفته و در انتخاب الکترود و نوع الکترود و محدودیت قطر آن دقت کافی مبذول داشت ( این روسش برای لوله های 2 اینچ به بالا می باشد )

2ـ پاس میانی : پس از اتمام پاس ریشه ای و انجام عملیات تمیز کاری گردد. جوش از کلیه تفاله ها و سربار های مواد مذاب مراحل جوشکاری پاس یا پاس های میانی درز جوش آغاز می گردد. روش جوشکاری پاسهای میانی چندان تفاوتی با پاس اولا آن نداشته و یا پاسها نیز مهارت پاس او را ایجاد نمی نمایند لیکن آنچه در این مرحله حائز اهمیت است ترتیب قرار گرفتن گرد های جوش در روی هم و محل اتصال 2 الکترود به یکدیگر است  .

3ـ پاس یا پاسهای روی این پاس که اصطلاحاً آن را پاس یا لایه بافتگی نیز می گویند ( به دلیل آن که فلز جوش در این پاس علاوه بر پر کردن درز جوش بایستی لبه های درز ها و نیز پاسهای زیرین را کلاً به یکدیگر بافته و بصورت قطعه یکنواختی در آورد. ( پاس یا پاسهای نهائی خواهند بود. که علاوه بر کیفیت جوش بایستی سعی شود از نظر شکل طاهر نیز از زیبایی یکنواختی و خاصی برخوردار باشد.

مواردی که در ساختن گرده های جوش در پاس های مختلف روی هم بایستی مد نظر جوشکار ی خطوط لوله و جوشکاری منازل باشند عبارتند از :

الف) پس از اتمام هر لایه بایستی تمامی تفاله ها و سربارهای جوش از روی هر پاس باید کاملاً تمیز گردد.

ب) حرارت لازم و کافی به اعضاء هر پاس با تنظیم شدت جریان ماشینهای جوش تولید گردد.

پ) قوس الکتریکی باید به صورت پایدار و یکنواخت در طول جوشکاری هر پاس کاملاً حفظ گردد.

ت) الکترودها با زاویه های صحیح نگه داشته شود.

ث) سرعت جوشکاری به اعضاء هر پاس با ضخامت لایه یا لایه های زیرین تنظیم و حفظ گردد.

برای ایجاد گرد های جوش با ظواهر مختلف موارد زیر توصیه می گردد.

چنانچه گردة پهن و عریض مورد نظرباشد بایستی سرعت جوشکاری متوسط بوده و با نوسان دادن الکترود به فلز مذاب جوش ، فرصت داد تا به طور کامل درز مورد نظر را پر کرده و گرده جوش یکنواختی را بوجود آورد.

چنانچه گرده جوش کم عرض و باریک مورد نظرباشد بایستی سرعت جوشکاری را افزایش داد و با دادن حرکت های حلقوی ( معمولاً بیضی شکل ) به الکترود گرده جوش مورد نظر را بوجود آورد .

به منظور ایجاد یک گرده جوش کاملاً بی نقص بویژه در پاسهای نهائی بایستی در حرکت های نوسانی الکترود د هنگام تغییر جهت نوسانی د حاشیه درز های مکث کوتاهی با الکترود داده شود تا بدین وسیله فلز جوش در لبه های درز فرورفته و نیز از کنار بریدگی و فرورفتگی نقاط بلافاصله احتراز گردد

برای دست یابی به گرده جوش های یکنواخت و بی نقص صرفه نظر از کلیه پارامتر های اشاره شده بایستی به نکات زیر توجه شود.

ـ) آماده نمودن لبه های جوش

ـ) تمیزی سطوح اتصال

ـ) ایجاد فاصله مناسب بین لبه ها

ـ) نحوه نگه داری لوله های جوش دادنی بطور صحیح

ـ) خال جوش زدن لوله ها به یکدیگر به مقدار کافی با توجه به قطر لوله ها

ـ) در مورد تمیز کردن سطوح اتصال بایستی توجه داشت که لبه های جوش از کلیه آلودگیها نظیر روغن ، رنگ ، کثافات محیط زنگ و غیره برطرف شود.

ـ)‌ در مورد فاصله مناسب با توجه به قطر و ضخامت لوله  و نوع پخ های انتخاب شده بایستی به جدول استاندارد مراجعه نمود و بالاخره در امتداد هم قراردادن لوله ها و ایجاد فاصله مناسب بایستی حداقل تعداد 4 خال جوش در فواصل 90 درجه از پیرامون لوله و دقیقاً نظیر جوش پاس ریشه ای ایجاد شود.

دستور العملهای جوشکاری :

 به منظور ایجاد یک جوش خوب و با کیفیت مناسب بایستی کلیه که در جوشکاری لوله ها مدنظر جوشکار و سایر کارکنان گروه خط لوله قرار گیرد به صورت دستور العمل کامل و جامع تنظیم و به گروه عملیات ارائه گردد.

مواردی که باید در دستور العملهای جوشکاری قید گردد. عمدتاً به شرح زیر می باشد.

روش جوشکاری ( جوشکاری با قوس الکتریکی اتوماتیک دستی ، جوشکاری با گاز ، محافظ با پودر های هادی )

جنس فلز لوله ها و اتصالات مربوط ( زانو ، سه راه ، تبدیل فلانج و غیره)

قطر لوله ها و ضخامت جدار لوله

نوع لبه های جوش

نوع الکترود یا سیم جوش مورد مصرف

تعداد پاسها

نوع جریان جوشکار مستقیم یا متناوب و نوع قطب در صورت استفاده از جریان مستقیم

مشخصات الکتریکی ماشین جوش ( شدت جریان ، ولتاژ)

وضعیت جوشکاری

نوع گیرهای نگهدارنده ( گیره های داخلی یا خارجی )

جهت جوشکاری ( عمودی سر بالا) ( عمودی سرازیر)

فاصله زمانی بین پاسها

زمان آزاد کردن گیره ها

نوع گاز محافظ ( در صورت استفاده از جوشکاری یا گاز محافظ )

روش تمیز کردن پاسهای جوش

شرایط پیش گرمی و پس گرمی

نوع پودر ( در صورت استفاده از جوشکاری الکتریکی ) با پودر های هادی

سرعت جوشکاری


منبع: sakhtvatolid.persianblog.ir





  

                  


نظرات()   
   
آخرین پست ها