تبلیغات
علمی - مطالب نفت
یکشنبه 29 شهریور 1394  10:59 قبل از ظهر
نوع مطلب: (رشته ،مهندسی ،شیمی ،گاز ،نفت ،) توسط: Mohammad Sadr

مهندسی شیمی

Colonne distillazione.jpg

مهندسی شیمی (به انگلیسیChemical engineering) عبارت است از فرایندی شیمیایی از قبیل واحدهای یکپالایشگاه، پتروشیمی، صنایع چوب و کاغذ، صنایع غذایی، صنایع سلولزی، صنایع پلیمر، صنایع شیمیایی معدنی و غیره .

واحدهایی که فرایندهای شیمیایی برای تولید انبوه به کار می‌رود. به این بخش از مهندسی شیمی، مهندسی فرایند گفته می‌شود.

فرایندهای مجزایی که توسط یک مهندس شیمی به کار گرفته می‌شوند (مانند تقطیر، استخراج و...)، عملیات واحدنام داشته و شامل واکنش شیمیایی، عملیات انتقال جرم، انتقال حرارت و انتقال اندازه حرکت هستند. این فرایندها برای سنتز شیمیایی یا جداسازی شیمیایی با هم ترکیب می‌شوند.

سه قانون فیزیکی اساسی در مهندسی شیمی، اصل بقای جرم، اصل بقای انرژی و اصل بقای اندازه حرکت هستند. انتقال ماده و انرژی در یک فرایند شیمیایی با استفاده از موازنه‌ی جرم و انرژی برای کل واحد، عملیات واحد یا بخشی از آن ارزیابی می‌شود. مهندسین شیمی اصول ترمودینامیک، سینتیک واکنش و پدیده‌های انتقال را به کار می‌گیرند.

مهندسی شیمی نوین، گستره‌ای فراتر از مهندسی فرایند را در بر می‌گیرد. هدف اصلی مهندسی شیمی استفاده از دانش فیزیک و ریاضیات در خلق مواد و محصولات بهتر برای دنیای امروز است. امروزه مهندسین شیمی علاوه بر فرایندهای تولید مواد اولیه‌ی پایه، بلکه در توسعه و تولید محصولات باارزش و متنوع شرکت دارند. این محصولات شامل مواد ویژه و کارآمد برای صنایعی همچون تجهیزات پالایشگاهیهوافضا، خودروسازی، پزشکی، صنایع الکترونیک، کاربردهای محیط زیست و صنایع نظامی است. به عنوان مثال‌هایی از این محصولات می‌توان به الیاف، منسوجات وچسب‌های بسیار قوی، مواد زیست‌سازگار و داروهای جدید اشاره کرد. امروزه مهندسی شیمی ارتباطی تنگاتنگ با علوم زیست‌شناسی، مهندسی پزشکی و اغلب شاخه‌های مهندسی دارد.

تاریخچه مهندسی شیمی

اولین درس در زمینه‌ی مهندسی شیمی نخستین بار توسط پروفسور «نورتون» در سال ۱۸۸۱ در دانشگاه MIT و در دانشکده‌ی مکانیک تدریس شد؛ نورتون شیمی صنعتی تدریس می‌کرد.

در آن زمان صنایع شیمیایی رو به توسعه گذاشته بودند و لازم بود ساخت و بهره‌برداری از فرایندهای شیمیایی توسّط افراد متخصّص صورت گیرد. در آن زمان طرّاحی و نظارت بر ساخت فرایندهای شیمیایی و صنایع شیمیایی به دو شکل صورت می‌گرفت:

۱) به وسیله شیمی‌دان‌هایی که از تئوری‌های شیمیایی و علوم آزمایشگاهی آگاهی داشته، ولی اطّلاعات فنّی و تجارب کافی از طراحی صنعتی نداشتند.

۲) به وسیله‌ی مهندسان مکانیکی که تجربه طرّاحی صنعتی داشتند، ولی اطّلاعات کافی از فرایندهای شیمیایی نداشتند.

این موضوع باعث شد که تا مدّتی برای طرّاحی واحدهای شیمیایی از شیمیدانان و مهندسان مکانیک به صورت مشترک استفاده شود. امّا برای هماهنگ کردن کار این دو گروه، به افرادی نیاز بود که هم از فرایندهای شیمیایی و هم از طرّاحی صنعتی مطّلع باشند و هم تجربه‌های آزمایشگاهی لازم را داشته باشند. از این رو رشته‌ای جدید در دانشگاه‌ها با نام «شیمی صنعتی» یا «صنایع شیمیایی» به وجود آمد. با توسعه تدریجی صنایع شیمیایی، نیاز به چنین متخصّصانی که هم در زمینه طرّاحی صنعتی و هم در زمینه فرایندهای شیمیایی تخصص داشتند، بیشتر احساس شد. به این ترتیب، دوره‌هایی با نام «مهندسی شیمی مدرن» در دانشگاه‌ها پایه گذاری شدند. توسعه صنایع شیمیایی باعث شد که دانشگاه‌ها اقدام به تأسیس دانشکده مهندسی شیمی به صورت مجزّا کرده و آن را جدا از رشته‌های شیمی و مکانیک تدریس کنند.

  • مهندسی شیمی در ایران :

دانشکده مهندسی شیمی دانشگاه علم و صنعت ایران با فارغ التحصیل نمودن اولین دانش آموخته خود در سال 1314 به عنوان اولین دانشکده مهندسی شیمی در ایران پا به عرصه فعالیت گذارد. دانشگاه علم و صنعت ایران که در سال های آغازین خود به عنوان «مدرسه صنعتی ایران و آلمان» شناخته می شد پس از جنگ جهانی اول به عنوان غرامت جنگی به ایران واگذار شده بود، در هر کدام از رشته‌های مهندسی شیمی، برق و ماشین حدود بیست دانشجو می‌پذیرفت. دانش آموختگان مدرسه صنعتی ایران پس از یک دوره تحصیلی دو ساله «مهندس شیمی» نامیده می‌شدند. در سال ۱۳۱۳ «دانشگاه تهران» تأسیس شد و رشته مهندسی شیمی یکی از رشته‌های ارائه شده در دانشکده فنّی بود. در سال ۱۳۳۶ «دانشگاه صنعتی امیرکبیر» (پلی تکنیک تهران) تأسیس شد و در رشته مهندسی شیمی و برای یک دوره چهار ساله به پذیرش دانشجو اقدام کرد. امّا برنامه درسی آن زمان دانشگاه تهران و پلی تکنیک هنوز با برنامه واقعی مهندسی شیمی تفاوت بسیار داشت. درس‌هایی مانند «انتقال حرارت»، «انتقال جرم» و «طراحی رآکتور» در سرفصل دروس گنجانده نشده بودند و از تنها درس‌های ویژه مهندسی شیمی «تقطیر»، «جذب» و «ترمودینامیک» را می‌توان نام برد. پس ازاین دو دانشگاه، «دانشگاه شیراز» و پس از آن در سال ۱۳۴۵ «دانشگاه صنعتی شریف» (صنعتی آریا مهر سابق) این رشته را راه اندازی کردند که برنامه درسی آنها تفاوت چندانی با برنامه درسی که امروز در رشته مهندسی شیمی ارائه می‌شود نداشت. در سال‌های بعد، دوره کارشناسی ارشد و در برخی دانشگاه‌ها دوره دکتری مهندسی شیمی نیز راه اندازی شد.

گرایش های مهندسی شیمی

  • مهندسی فرایند
  • مهندسی ترموسنتیک
  • مهندسی کاتالیست
  • مهندسی نانو
  • مهندسی صنایع پالایش
  • مهندسی صنایع پتروشیمی
  • مهندسی صنایع گاز
  • مهندسی پلیمر
  • مهندسی صنایع غذایی
  • مهندسی صنایع سلولزی
  • مهندسی صنایع شیمیایی معدنی
  • مهندسی طراحی فرایندهای صنایع نفت
  • مهندسی بیوتکنولوژی
  • مهندسی داروسازی
  • مهندسی ایمنی بهداشت ومحیط زیست HSE
  • مهندسی مخازن هیدروکربوری
  • بیوتکنولوژی
  • مهندسی هسته ای
  • مهندسی مهمات و تسلیحات

دروس مهندسی شیمی در ایران

بر اساس مصوّبات شورای عالی انقلاب فرهنگی، علاوه بر دروس عمومی و علوم پایه که دانشجویان فنّی مهندسی موظف به گذراندن آن هستند، سایر دروس این رشته به دو دسته «اصلی» و «تخصّصی» تقسیم می‌شوند. دروس اصلی آن دسته از دروس هستند که تمامی دانشجویان مهندسی شیمی با هر گرایشی آنها را می‌گذرانند و دروس تخصصی به دروسی اطلاق می‌شود که با توجه به گرایش، دانشجو موظف به گذراندن آنها است.

  • دروس اصلی
  • موازنه انرژی و مواد
  • مکانیک سیالات
  • انتقال حرارت
  • انتقال جرم
  • طرّاحی رآکتورهای شیمیایی
  • کنترل فرایند
  • کاربرد ریاضیات در مهندسی شیمی
  • ترمودینامیک
  • عملیات واحد
  • دروس تخصّصی

بسته به گرایش متفاوت است.


نرم افزار های مورد استفاده در مهندسی شیمی

در چند دهه اخیر، نرم‌افزارهای متعدّدی برای شبیه سازی فرایندهای شیمیایی نوشته شده اند که از بین آن ها این نرم‌افزارها در ایران شناخته شده تر هستند:

Ansys-Fluent، Comsol حل عددی هیدرودینامیک فرایندهای شیمیایی همراه با در نظر گرفتن انتقال جرم و انتقال حرارت (این دسته از نرم‌افزارها به عنوان نرم‌افزارهای دینامیک سیالات محاسباتی (Computational Fluid Dynamics-CFD)شناخته می شوند)

aspen plus برای شبیه سازی و طرّاحی فرایند

aspen bjac برای شبیه سازی و طرّاحی مبدل

aspen HTFS برای طرّاحی مبدل

aspen polymer برای شبیه سازی واکنش های پلیمری

aspen adsim برای شبیه سازی جذب سطحی

aspen dynamic برای شبیه سازی فرایندهای پویا (دینامیک)

aspen icarus برای براورد اقتصادی فرایندهای شیمیایی

aspen hysys برای شبیه سازی فرایندهای پایا

hysys dynamic برای شبیه سازی فرایندهای پویا

pipesys برای شبیه سازی خطوط لوله

chemcad برای شبیه سازی فرایندهای شیمیایی


منبع: ویکی پدیا دانشنامه آزاد



  

                  


نظرات()   
   
شنبه 7 شهریور 1394  05:18 بعد از ظهر
نوع مطلب: (زمین ،اعماق زمین ،سنگ ها ،معدن ،گاز ،نفت ،عمران ،) توسط: Mohammad Sadr

تاریخچه و سابقه معدن کاری
تاریخ بسیار طولانی تمدن موجود در منطقه تكاب (تخت سلیمان) حكایتی اجمالی از شناخته بودن این معدن از زمان مادها و ساسانیان دارد . همچین آثارمعدنكاری یافت شده از آن زمان و همچنین استفاده از آن زمان و همچنین استفاده از پلاسرها و شستشوی ماسه های طلا دار در دوران باستان نیز موید این موضوع می باشد.

معدن آرسنیك نیز از حدود 39-44 سال قبل تاكنون فعال بوده‌است و ارپیمنت به صورت كریستالی به همراه گوژسیاه از آن استخراج شده است. تولید آن متغیر و با توجه به شرایط استخراجی، تعداد كارگران و بازار فروش در نوسان بوده است. مواد استخراجی به سه بخش درجه یك (ارپیمنت به صورت كریستالی)، درجه دو (ارپیمنت به همراه گوژسیاه) و درجه سه (درصد گوژسیاه بیشتر از ذرات ارپیمنت) تقسیم شده و با قیمت‌های مختلف به فروش می‌رسد. این مواد بیشتر در صنایع شیمیایی به مصرف می‌رسد.

 

(( اطلاعات زیر فقط جهت یاداوری و آشنائی بیشتر بوده و مربوط به سالهای گذشته میباشد.هم اکنون اکتشافات جدیدی توسط تیم های اعزامی به محل در حال انجام است))


كارهای معدنی موجود به صورت تونل‌های تقریباً افقی است كه اكثراً متروكه و غیرقابل استفاده است و تنها تونل فعال معدن، تونل T8 می‌باشد كه در افق 2385+ متری قرار دارد. این تونل با امتداد تقریباً شرقی – غربی حفر شده و هم‌اكنون نیز در حال پیشروی است. البته هیچ‌گونه نقشه‌برداری و پیمایش سیستماتیك در این تونل انجام نشده و برداشت‌های صورت گرفته در حد دقت متر و كمپاس است. پیشروی در این تونل بدون نقشه و برنامه‌ریزی قبلی انجام می‌شود و كلیه دستك‌ها، فقط برای رسیدن به توده‌های گوژسیاه حفر شده و به محض خارج شدن از گوژسیاه متوقف شده است. مواد استخراجی از معدن به اندازه كافی نرم بوده و بدون هیچ‌گونه ماده منفجره‌ای و به كمك پیكورهای بادی استخراج می‌شوند و پس از بارگیری در واگن به بیرون از معدن منتقل و در دمپ‌های كوچك انباشته می‌شوند. این روش استخراجی سال‌ها است كه بدون هیچ‌گونه توسعه‌ای در این معدن در حال انجام است.

آبكشی از معدن به صورت طبیعی و ازطریق حفر جوی در كنار تونل‌ها انجام می‌شود و جهت نگهداری دیوارها و سقف نیز فقط از چوب استفاده می‌گردد. قسمت‌های انتهایی تونل به علت آب‌دهی زیاد، قابل رفت و آمد نیست و فقط تاحدود 90 متری از دهانه تونل مسیر حمل و نقل مناسب است.

علاوه بر تونل T8، تونل دیگر موجود در معدن، تونل T9 می‌باشد كه در افق 2410 + متری قرار دارد. این تونل فقط یك تونل اكتشافی بوده و ماده معدنی در آن یافت نمی‌شود. تنها سنگ قابل مشاهده در این تونل سنگ آهك است. این تونل فاقد آب، نگهداری و روشنایی می‌باشد و به علت بالا بودن مقاومت سنگ‌های دیواره، هنوز پابرجاست و فقط قسمتی از دستك جنوبی آن بر اثر گسیختگی در توده سنگ مسدود شده است.

منبع: زرشوران



  

                  


نظرات()   
   
پنجشنبه 29 مرداد 1394  04:53 بعد از ظهر
نوع مطلب: (لوله ها ،جوش کاری ،آموزشی ،گاز ،نفت ،عمران ،) توسط: Mohammad Sadr

جوشکاری لوله های انتقال گاز

جوشکاری لوله ها انتقال گاز نظیر لوله های انتقال گاز طبیعی و گاز مایع یکی از مهمترین جوشکاریها بوده و توجه به این امر مهم مخصوصاً در تاسیسات نفتی کشور بسیار حائز اهمیت است


 زیر در این روش علاوه بر اهمیت کیفیت جوش با توجه به فشار وارده بر جدار لوله ها بویژه در خطوط خاص انتقال گاز که فشار داخل متجاوز از kg 70 نیرو بر سانتی متر مربع یا Psi 1000 ( پوند بر اینچ مربع ) می باشد ( توزیع اینکه فشار گاز ها تا ریگلاتور مراکز تجاری و صنعتی  و منازل 60 Psi بوده و این فشار ( 60 Psi بعد از ریگلاتور هر منزل و ورد به لوله اصلی به      psi کاهش می یابد و برای مراکز تجاری و صنعتی از 60 psi به 2 psi کاهش می یابد) ونیز با توجه به عبور لوله ها از نقاط مختلف بالاخره نوع مواد سوخت داخل لوله ها در اثر مرور زمان نسبت به جدار لوله ها و اتصالات بی تاثیر نخواهد بود اهمیت و دقت عمل را در این امر مهم ایجاد می کند.

بنابراین این امر مهم به طور کامل شرح داده خواهد شد  و کلیه موارد مربوط به این روش مورد بحث و بررسی کامل قرار می گیرد .

جنس لوله ها :

 جنس لوله های انتقال گاز اثر از نوع فولادی بوده که عناصر تشکیل دهنده آنها به شرح ذیل می باشد.

آهن 7/97 درصد

منگنز 4/0 الی 4/1 درصد

وانادیوم 027/0 درصد

کربن 1/0 الی 4/0 درصد

فسفر 04/0 درصد

تیتانیوم 03/0 درصد

سیلیسیوم 35/0 درصد

گوگرد 05/0 در صد

نایابیم 01/0 درصد

عملیات جوشکاری :

1ـ سطح لوله های که به همدیگر اتصال داده می شود باید از مواد زائد پاک شود.

2ـ الکترود و دستگاه جوش یابد سالم باشد.

3ـ محیط از مواد آتش زا تخلیه شده باشد

4ـ لوله های که می خواهید روی آنها عمل جوشکاری انجام دهید باید پخ 5/37 تا 30 روی آنها ایجاد نمایید .

با رعایت فاصله لوله ها را به یکدیگر جوش می دهیم و بعد از اتمام پاس یک بار توسط برس ، گل الکترود  از روی سطح جوش برداریم و بلا فاصله بعد از اتمام پاس 1 شروع به انجام پاس2  می نماییم . و توسط سوهان عمل پاکسازی را انجام می دهیم ( فاصله زمانی بین پاس 1 و 2 نباید از 5 دقیقه بیشتر باشد.

 آماده سازی لب های جوش در جوش کاری لوله ها:

لبه های جوش  دادنی بسته به ضخامت و قطر لوله ها معمولاً به 4 نوع مختلف به شرح زیر آماده می گردند.

الف ) حالت اول بدون پخ زدن برای لوله های از قطر 2/1 تا قطر 1 که در این روش قرار دادن فاصله مناسب عمل جوشکاری را انجام می دهیم .

ب) حالت جناقی یک طرفه یا V شکل

ج) حالت جناقی دو طرفه یا X شکل

د) حالت لاله ای یک طرفه یا U شکل

ه) حالت لایه ای دو طرفه یا  Hشکل

جوشکاری لوله ها:

لوله های فولادی را معمولا ًدر چهار وضعیت مختلف به شرح زیر جوشکاری می کنند.

وضعیت افقی متحرک یا 1gیا چرخشی در این حالت الکترود ثابت ولوله ها دارای حرکت چرخشی در حول محور خود است .

1ـ وضعیت عمودی یا  G2 ( ثابت قائم) در این حالت لوله ها بطور عمودی در حالت قائم و بطور ثابت قرار گرفته اما الکترود متحرک بطور افقی حول محور لوله ها جوش می دهد

2ـ وضعیت افقی ثابت 3G در این حالت لوله ثابت و الکترود در حول لوله می چرخد .البته می توان از پائین به بالا یا مرز بالا به پائین پیرامون لوله هار را جوشکاری نمود.

3ـ وضعیت مایل به 45 درجه : در این حالت ثابت و الکترود پیرامون لوله ها به گردش در می آید

روش های مختلف جوشکاری لوله ها :

جوشکاری لوله های انتقال سوخت می توان در محدود 4 روشن مندرج در زیر انجام گیرد .

الف) روش جوشکاری دستی با قوس الکتریکی و الکترودهای پوشش دار

ب) روش جوشکاری با قوس الکتریکی و استفاده از فلاسک هادی ( پودر های هادی )

ج) روش جوشکاری با قوس الکتریکی و استفاده از گاز بی اثر ارگون یا استفاده از گازCO2 

د) روش جوشکاری با شعله او کسی استیلن

جوشکاری لوله ها در پاسهای مختلف :

اکثر لوله ها بویژه لوله های با قطر بالا معمولاً در چندین پاس مختلف و روی هم به شرح زیر جوشکاری می شوند .

1ـ پاس اول یا ریشه جوش اساس هر جوش رضایت بخش بویژه در جوش کاری لوله ها برای پاس اول که به نام ریشه جوش موسوم است استوار است جوشکاری پاس اول لوله های معمولاً در حالت عمودی سر بالا انجام می گیرد زیرا در این روش اولاً کنتور ناحیه مذاب برای جوش کاری راحت تر و ساده تر از حالت عمودی سرازیر بوده ، ثانیاً به دلیل کند بودن سرعت جوشکاری نفوذ جوش به مراتب بیشتر ئ یکنواخت تر از روش دیگر خواهد بود با توجه لوله و نحوه قرار گرفتن آن در حالت افقی همانطوری که قبلاً نیز شرح داده شده معمولا  قسمت تحتانی مقاطع لوله به صورت جوش سقفی ( بالای سر ) و قسمت فوقانی آن تخت جوشکاری می گردد. با توجه به این امر در قسمت تحتانی لوله بایستی شرایط جوش کاری در حالت بالای سر که قبلاً نیز در این مورد تذکرات لازم داده شده است در نظر گرفته و در انتخاب الکترود و نوع الکترود و محدودیت قطر آن دقت کافی مبذول داشت ( این روسش برای لوله های 2 اینچ به بالا می باشد )

2ـ پاس میانی : پس از اتمام پاس ریشه ای و انجام عملیات تمیز کاری گردد. جوش از کلیه تفاله ها و سربار های مواد مذاب مراحل جوشکاری پاس یا پاس های میانی درز جوش آغاز می گردد. روش جوشکاری پاسهای میانی چندان تفاوتی با پاس اولا آن نداشته و یا پاسها نیز مهارت پاس او را ایجاد نمی نمایند لیکن آنچه در این مرحله حائز اهمیت است ترتیب قرار گرفتن گرد های جوش در روی هم و محل اتصال 2 الکترود به یکدیگر است  .

3ـ پاس یا پاسهای روی این پاس که اصطلاحاً آن را پاس یا لایه بافتگی نیز می گویند ( به دلیل آن که فلز جوش در این پاس علاوه بر پر کردن درز جوش بایستی لبه های درز ها و نیز پاسهای زیرین را کلاً به یکدیگر بافته و بصورت قطعه یکنواختی در آورد. ( پاس یا پاسهای نهائی خواهند بود. که علاوه بر کیفیت جوش بایستی سعی شود از نظر شکل طاهر نیز از زیبایی یکنواختی و خاصی برخوردار باشد.

مواردی که در ساختن گرده های جوش در پاس های مختلف روی هم بایستی مد نظر جوشکار ی خطوط لوله و جوشکاری منازل باشند عبارتند از :

الف) پس از اتمام هر لایه بایستی تمامی تفاله ها و سربارهای جوش از روی هر پاس باید کاملاً تمیز گردد.

ب) حرارت لازم و کافی به اعضاء هر پاس با تنظیم شدت جریان ماشینهای جوش تولید گردد.

پ) قوس الکتریکی باید به صورت پایدار و یکنواخت در طول جوشکاری هر پاس کاملاً حفظ گردد.

ت) الکترودها با زاویه های صحیح نگه داشته شود.

ث) سرعت جوشکاری به اعضاء هر پاس با ضخامت لایه یا لایه های زیرین تنظیم و حفظ گردد.

برای ایجاد گرد های جوش با ظواهر مختلف موارد زیر توصیه می گردد.

چنانچه گردة پهن و عریض مورد نظرباشد بایستی سرعت جوشکاری متوسط بوده و با نوسان دادن الکترود به فلز مذاب جوش ، فرصت داد تا به طور کامل درز مورد نظر را پر کرده و گرده جوش یکنواختی را بوجود آورد.

چنانچه گرده جوش کم عرض و باریک مورد نظرباشد بایستی سرعت جوشکاری را افزایش داد و با دادن حرکت های حلقوی ( معمولاً بیضی شکل ) به الکترود گرده جوش مورد نظر را بوجود آورد .

به منظور ایجاد یک گرده جوش کاملاً بی نقص بویژه در پاسهای نهائی بایستی در حرکت های نوسانی الکترود د هنگام تغییر جهت نوسانی د حاشیه درز های مکث کوتاهی با الکترود داده شود تا بدین وسیله فلز جوش در لبه های درز فرورفته و نیز از کنار بریدگی و فرورفتگی نقاط بلافاصله احتراز گردد

برای دست یابی به گرده جوش های یکنواخت و بی نقص صرفه نظر از کلیه پارامتر های اشاره شده بایستی به نکات زیر توجه شود.

ـ) آماده نمودن لبه های جوش

ـ) تمیزی سطوح اتصال

ـ) ایجاد فاصله مناسب بین لبه ها

ـ) نحوه نگه داری لوله های جوش دادنی بطور صحیح

ـ) خال جوش زدن لوله ها به یکدیگر به مقدار کافی با توجه به قطر لوله ها

ـ) در مورد تمیز کردن سطوح اتصال بایستی توجه داشت که لبه های جوش از کلیه آلودگیها نظیر روغن ، رنگ ، کثافات محیط زنگ و غیره برطرف شود.

ـ)‌ در مورد فاصله مناسب با توجه به قطر و ضخامت لوله  و نوع پخ های انتخاب شده بایستی به جدول استاندارد مراجعه نمود و بالاخره در امتداد هم قراردادن لوله ها و ایجاد فاصله مناسب بایستی حداقل تعداد 4 خال جوش در فواصل 90 درجه از پیرامون لوله و دقیقاً نظیر جوش پاس ریشه ای ایجاد شود.

دستور العملهای جوشکاری :

 به منظور ایجاد یک جوش خوب و با کیفیت مناسب بایستی کلیه که در جوشکاری لوله ها مدنظر جوشکار و سایر کارکنان گروه خط لوله قرار گیرد به صورت دستور العمل کامل و جامع تنظیم و به گروه عملیات ارائه گردد.

مواردی که باید در دستور العملهای جوشکاری قید گردد. عمدتاً به شرح زیر می باشد.

روش جوشکاری ( جوشکاری با قوس الکتریکی اتوماتیک دستی ، جوشکاری با گاز ، محافظ با پودر های هادی )

جنس فلز لوله ها و اتصالات مربوط ( زانو ، سه راه ، تبدیل فلانج و غیره)

قطر لوله ها و ضخامت جدار لوله

نوع لبه های جوش

نوع الکترود یا سیم جوش مورد مصرف

تعداد پاسها

نوع جریان جوشکار مستقیم یا متناوب و نوع قطب در صورت استفاده از جریان مستقیم

مشخصات الکتریکی ماشین جوش ( شدت جریان ، ولتاژ)

وضعیت جوشکاری

نوع گیرهای نگهدارنده ( گیره های داخلی یا خارجی )

جهت جوشکاری ( عمودی سر بالا) ( عمودی سرازیر)

فاصله زمانی بین پاسها

زمان آزاد کردن گیره ها

نوع گاز محافظ ( در صورت استفاده از جوشکاری یا گاز محافظ )

روش تمیز کردن پاسهای جوش

شرایط پیش گرمی و پس گرمی

نوع پودر ( در صورت استفاده از جوشکاری الکتریکی ) با پودر های هادی

سرعت جوشکاری


منبع: sakhtvatolid.persianblog.ir





  

                  


نظرات()   
   
دوشنبه 12 مرداد 1394  11:54 بعد از ظهر
نوع مطلب: (شیمی ،گاز ،نفت ،) توسط: Mohammad Sadr

کلروفلوئوروکربن (CFC ها)

ترکیبات CFC

افزایش اخیر در مقدار کلر در استراتوسفر، به طور عمده مربوط به مصرف ورهاشدن کلرو فلوئورو کربن ها در فضاست. این ترکیب ها فقط ، فلوئور وکربن دارند وبه طور معمول آن ها را CFC مینامند. غلظت کلر در حال حاضر، در استراتوسفر در حدود 3.5ppb است که دو برابر این مقدار در دهه 1970 و شش برابر حد مجاز 0.6ppb می باشد .افزایش غلظت کلر موجود در استراتوسفر به موازات مصرف CFC  ها صورت گرفته است. در دهه 1980 سالیانه حدود یک میلیون از CFC در فضا رها شده است

کد گذاری CFC ها

برای نامگذای تجارتی این ترکیبات از کلمه فرئون ویک عدد رمز سه رقمی استفاده می کنند. مانند فرئون -12یا  (CFC-12 ) که همان  CF2Cl2 می باشد برای مشخص کردن فرمول یک CFC از روی نام تجاری آن به عدد رمز CFC مربوطه عدد 90 را می افزائیم. در عدد حاصل ارقام ازچپ به راست با تعداد کربن، هیدروژن و فلوئور برابر است. برای مشخص کردن تعداد کلر، تعداد هیدروژن و فلوئور  را از 2n +2  کم می کنیم که تعداد n تعداد کربن است.

خواص CFC -12

فرئون -12  که همان CF2Cl2 خالص است، در 30- درجه سانتی گراد می جوشد. بنابراین در دمای اطاق به حالت گاز است، هرچند که تحت فشار با آسانی مایع می شود. در آغاز سال 1930 این ماده به عنوان سیال سرد کننده در یخچال ها مورد  استفاده قرار گرفت و جایگزین گازهای سمی آمونیاک وگوگرد تری اکسید گردید. استفاده از این گاز علاوه بر صنایع یخچال سازی در دستگاه های تهویه اتومبیل ها  نیز تا همین چند سال گذشته بسیار متداول بود. برای هر دستگاه خود رو در هر سال حدود  5/0 کیلوگرم از این گاز را مورد استفاده قرار میگرفت !! در سال های گذشته از CFC-11  و  CFC-12  به طور گسترده به عنوان پیشران در قوطی های افشانه ای آئروسل، استفاده می شد.

به علت اثرات مخربی که CFC ها برروی لایه اوزون دارند در سال 1970 کاربرد این مواد در برخی از کشور مانند ایالات متحده آمریکا، کانادا، نروژ، و سوئد منسوخ شد .بیشتر  کشورهای صنعتی نیز اقدام های مشابهی بکار بردند به طوریکه در سال 1980 این کاربرد به حدود یک پنجم مصرف جهانی CFC  رسید. در حال حاضر به جای CFC ها از گاز هائی مانند بوتان با یک کاهش دهنده شعله در قوطی های افشانه ای استفاده میشود.

 ترکیب های جایگزین CFC

یکی از جایگزین های  مناسب برای CFC ها که در سال 1990 وبعد از آن بکار برده شده اند و هم چنان نیز بکار میروند HCFC (هیدرو فلوئورو کلرو کربنها) هستند که به آنها فروئون های نرم نیز میگویند زیرا در تروپوسفر مسیر هائئ برای فروپاشی آنها وجود دارند یک HCFC که به تازگی زیاد مورد استفاده قرار میگیرد CHF2Cl با نام تجارتی HCFC-22 و یا فقط CFC-22 می باشد. این ترکیب امروزه در اکثر دستگاه های تهویه خانگی ودر تعدای از یخچالها وفریزر بکار می رود. از آنجا که این ترکیب یک اتم هیدروژن دارد، به طور عمده از هوا پیش از اینکه بتواند به استراتوسفرولایه اوزون صعود کند، حذف میشود وپتانسیل دراز مدت آن برای کاهش میزان اوزون تنها 5 درصد پتانسیل CFC -11 است ترکیب امید بخش دیگرCFCl-CF3 با نام تجارتی HCFC-123 است که خطر آن برای تخریب اوزون بسیار کمتر از CFC-11 زیرا بیشتر آن در تروپوسفر بوسله واکنش با رادیکال هیدروکسیل، نابود خواهد شد با تمام اینها چنانچه به تنهایی برروی HCFC ها به عنوان ترکیبات جایگزین،تکیه شود، سرانجام به تجدید افزایشکلر در استراتوسفر منتی میشود زیرا با افزایش  جمعیت وسطح در آمد مردم، حجم مصرف HCFC احتمالا بالا خواهد رفت. فراورده هایی که کاملا عاری از کلر باشند وخطری برای اوزون استراتوسفر ایجاد نکنند باید  به عنوان جایگزین های نهایی CFC ها و HCFCها مورد استفاده قرار بگیرند. ترکیب های کاملا فلوئور دار شده، نیز مناسب نیستند زیرا مکانیسمی در تروپوسفر برای نابودی آنها وجود ندارد این ترکیب ها در دوره های بلند مدت به گرم شدن کره زمین کمک خواهند کرد. 

در حال حاضر بیشترین توجه معطوف (HFCها)یا هیدرو فلوئورو کربن هاست که اساسا فاقد کلر  هستند ترکیب CH2F-CH3 به نام HFC-134a  جانشین مناسبی برای CFC-12 در یخچالها ودر دستگاهای تهویه اتومبیل  است HFC ها در فضا هیدروژن کلرید می دهند، که دارای پیوند قوی H-F  است وبه این دلیل تحت اثر حمله. OH نمی شکند. در نتیجه اتم فلوئور آزاد نمیکند وسبب تخریب اوزون نمی شود.


منبع: Chemcenter.blogfa.com



  
                  


نظرات()   
   
آخرین پست ها